YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14682
KARAR NO : 2023/4496
KARAR TARİHİ : 22.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/197 E., 2021/165 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 25 … maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca eylemin meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından bahisle beraatine karar verilmiştir.
2. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/466 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/6759 Esas, 2020/17658 Karar sayılı kararı ile, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz isteği;
1. Cezanın az olduğuna,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
2. Sanığın temyiz isteği;
Eylemin meşru müdafaa olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan arasında işyerindeki hidrolik borusunun patlaması nedeniyle çıkan tartışmanın ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmayan kavgaya dönüştüğü ve sanığın katılanı yumruk atarak ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.
3. 10.02.2015 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.
4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmadığı dikkate alındığında haksız tahrik bakımından belirlenen indirim oranının
isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.06.2023 tarihinde karar verildi.