Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/14734 E. 2023/2639 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14734
KARAR NO : 2023/2639
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/214 Esas, 2013/174 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yokluğunda verilen kararın, bulunduğu ceza infaz kurumunda okunup anlatılmak suretiyle 05.03.2013 tarihinde tebliğ tebellüğ belgesi ile tebliğ edildiği ancak; gerekçeli kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın, bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin belirtilmemesi nedeniyle kanun yolu ihtarının anılan usule uyulmadan yapıldığının anlaşıldığı, sanığın cezaevinden gönderdiği 10.05.2022 tarihli dilekçesi ile karardan haberinin olmadığı gerekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 41 inci maddesindeki “Eski hâle getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde, süreye

uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında, dosyanın incelenmesinde sanığın 10.05.2022 tarihli eski hale getirme dilekçesinden önce yine cezaevinden gönderdiği 27.09.2021 tarihli dilekçesi ile halen bu dosyadaki cezasını infaz ettiğini, ancak uzun zamandır cezaevinde bulunması nedeniyle psikolojisi bozulduğundan bu hususta rapor aldırılarak infazın durdurulmasını talep ettiği, Mahkemenin 14.10.2021 tarihli ek kararı ile sanığın infazın durdurulması talebinin reddedildiği de dikkate alındığında, sanığın karardan haberdar olduğu halde, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra hükmü 10.05.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.