YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14797
KARAR NO : 2023/3277
KARAR TARİHİ : 18.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyetler
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/23 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her iki katılanı kasten yaralamadan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/23 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararlarının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/17934 Esas, 2021/22347 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği ve sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/789 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her iki katılanı kasten yaralamadan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
Katılan … vekilinin temyiz isteği;
1. Sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin silahla gerçekleştirildiğine,
Katılan …’ın temyiz isteği;
1. Sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin silahla gerçekleştirildiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanlar arasında alacak verecek meselesinden çıkan tartışmada sanığın her iki katılanı beden yolu ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.
3. Katılan …’ya ait 08.05.2012 tarihli ve katılan …’a ait 04.05.2012 tarihli adlî raporlar dosyada mevcuttur.
4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sair temyiz sebepleri yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve
bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanların adlî raporuna yansıyan yaralanmaları dikkate alındığında belirlenen temel cezaların yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem tespit edilemediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Tekerrüre esas alınan ceza miktarı ve ilamda yapılan yazım yanlışı yönünden
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2007 tarih ve 2006/325 Esas, 2007/150 Karar sayılı ilamın Esas numarasının hükümde 2006/327 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı kabul edilmiştir. Ayrıca tekerrüre esas hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, mahkemece hangisinin tekerrüre esas alındığı hükümde gösterilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanun’un 108 … maddesinin ikinci fıkrasında, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz.” hükmü ve CGK’nin 22.01.2013 tarih 2012/6-1431 Esas ve 2013/8 Karar sayılı kararı uyarınca tekerrüre esas alınacak miktar infaz aşamasında belirlenebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/789 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararında sanık, katılan … vekili ve katılan … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden (B) bendinde açıklanan eleştiri dışında temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.05.2023 tarihinde karar verildi.