YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14842
KARAR NO : 2023/1638
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/212 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemesine karar verilmiştir.

2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/212 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/10914 Esas, 2020/14870 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulduğu, mağdurun yaralanmasına ilişkin yeniden rapor aldırılması gerektiği, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bırakıldığı ve tekerrrüre esas alınan ilam hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Marmaris 2. Asliye Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2020/748 Esas, 2022/1111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’nin Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine ve kazanılmış hakkının ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada, mağdurun sanığa bira şişesiyle saldırması üzerine, sanığın silahtan sayılan sopa ile mağduru hayati tehlike geçirir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.04.2021 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, kot kırığı ile birlikte hayati tehlikeye neden olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdit uygulandığı ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması sonucu tayin edilen cezanın 5 yılın üzerinde

olması nedeniyle, 87 nci maddenin birinci fıkrasının son bendinin, sonuca etkili olmamasına rağmen hükümde gösterilmesi hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve bozma üzerine verilen sonuç cezanın önceki cezadan az olduğu, bu nedenle kazanılmış bir hakkının olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle Marmaris 2. Asliye Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2020/748 Esas, 2022/1111 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “87/1.son” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.