Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/14947 E. 2023/4981 K. 12.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14947
KARAR NO : 2023/4981
KARAR TARİHİ : 12.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/335 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 taksitte tahsiline karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/1534 Esas, 2021/1465 Karar sayılı ilâmıyla özetle;
a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b) 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi şeklinde ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında bozma ilâmı sonrasında 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle karar verilmiş ancak; sanık müdafiinin itirazı üzerine genel hükümlere göre dosya yeniden ele alınmış ve Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/609 Esas, 2022/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 20 taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun, sanığın eşi olması ve şikâyetten vazgeçmiş olması karşısında bu durumun cezasızlık sebebi olarak değerlendirilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1 Resmî nikahlı eş olan sanık ve mağdur arasında olay günü ailevi nedenlerle çıkan tartışma sırasında, sanığın boğazını sıkmak, yumrukla kafasına ve kollarına vurmak suretiyle mağduru basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları, sağlık raporları ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun yaralanmasına ilişkin Çorlu İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 06.02.2015 tarihli adlî muayene raporuna göre; mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın; suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun sanığın eşi olması ve şikâyetten vazgeçmiş olması karşısında bu durumun cezasızlık sebebi olarak değerlendirilmesi gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği ve mağdurun darp edildiğine ilişkin dosyada yer alan fotoğraflar, meydana gelen yaralanmaların yerleri ve nitelikleri gözetildiğinde bu yaralanmaların düşme sonucu meydana gelmesinin hayatın olağan akışı karşısında mümkün gözükmemesi karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ve kasten yaralama suçunun tüm unsurlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçun takibinin şikâyet tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/609 Esas, 2022/462 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.