YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14963
KARAR NO : 2023/4999
KARAR TARİHİ : 12.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/161 Karar
sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmiştir.
2. … 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/161 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.02.2019 tarihli ve 2018/8011 Esas, 2019/3806 Karar sayılı ilâmıyla, katılanın yüzünde sabit iz olup olmadığına yönelik adli tıp raporu alınması hususunda zorunluluk bulunması ve adli para cezası bakımından infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli ve 2019/315 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1.Katılan ile sanık arasında minibüste yolculuk yaptıkları esnada katılanın para üzerini vermediğinden bahisle sözlü tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdur beyanı, adlî muayene raporu, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.
3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
… 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/315 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden
herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.07.2023 tarihinde karar verildi.