Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/15010 E. 2023/2091 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15010
KARAR NO : 2023/2091
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/751 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararı ile;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/8646 Esas, 2021/11620 Karar sayılı kararı ile; “kemik kırığının derecesine göre cezada fazla arttırım yapılması, hesap hatası ile fazla ceza tayin edilmesi, mağdurun kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmemiş olması” hususlarından hükmün bozulmasına,

3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/771 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın olayda kendini savunduğundan daha yüksek oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Görevlisi bulunduğu site yönetiminin verdiği işi yapan sanığın kaldırım taşlarını düzenlediği sırada birkaç taşın kırıldığı, site sakini olan mağdurun taşların kırılmasına tepki gösterdiği, bu nedenle çıkan tartışmanın karşılıklı yaralamaya dönüştüğü, sanığın mağduru burunda (1.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun kimlik bilgilerine bu konuda yapılan bozma ilâmına uyulmasına rağmen, karar başlığında yer verilmemiş ise de; bu husus mahallinde metne ilave edilebilir eksiklik olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli görülen tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda, olayın başlangıcı ve gelişimi ile tarafların bu yöndeki farklı anlatımları karşısında cezada 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi gereği cezadan (1/4) oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/771 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.