YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15055
KARAR NO : 2023/3275
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; dosya kapsamına göre, hükümlerde temyiz süresi bir hafta olduğu halde 15 gün olarak gösterilip temyiz süresi bakımından yanıltma yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/690 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar …, … ve …’ı kasten yaralamadan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/690 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2021/959 Esas, 2021/1183 Karar sayılı kararı ile tekerrür hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/723 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar …, … ve …’ı kasten yaralamadan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Yeterli ve somut delil bulunmadığından bahisle sübuta,
2. Meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanlar arasında alacak verecek meselesinden çıkan tartışmanın ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmayan kavgaya dönüştüğü ve sanığın katılanları beden yoluyla kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. Her üç katılana ait 20.08.2015 tarihli adlî raporlar dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayın karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanamayacağı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanların adlî raporlarına yansıyan yaralanmaları dikkate alındığında belirlenen temel cezaların yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/723 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.