YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15062
KARAR NO : 2023/3977
KARAR TARİHİ : 07.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2011/134 Esas, 2015/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi,
62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/2819 Esas, 2019/11779 Karar sayılı kararı ile “karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığında sanık lehine haksız tahrik hükümlerin tartışılması, suç silahtan sayılan sopa ile işlendiğinden 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi” hususlarından bozulmasına,
3. Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/602 Esas, 2021/624 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın eyleme katılmadığına, beraatine karar verilmesi aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Aynı mahallede oturan taraflar arasında daha önceden yaşanan kavga nedeniyle mahallede karşılaşan tarafların tekrar kavga etmeye başladığı, iki taraftan aile bireylerinin katılımı ile karşılıklı ve çok taraflı kavga yaşandığı, sanık …’in mağdur …’ya karşı gerçekleşen eyleme temyiz dışı sanıklarla birlikte müşterek fail sıfatıyla katıldığı anlaşılmıştır.
2. Adli rapor, mağdur ve tanık anlatımları, sanık savunmaları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz dışı sanıkları ile birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurulmak suretiyle iştirak iradesi altında gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza miktarı itibariyle erteleme, seçenek yaptırımlar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/602 Esas, 2021/624 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.