YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15066
KARAR NO : 2023/3412
KARAR TARİHİ : 22.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/545 Esas, 2015/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereği koruma ve güvenlik tedbirlerine,
2. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2021/7676 Esas, 2021/8136 Karar sayılı kararı ile “sanığın cezaî sorumluluğu bulunup bulunmadığına dair aldırılan raporun yetersiz olduğundan bahisle eksik inceleme nedeniyle” hükmün bozulmasına,
3. Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/392 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereği koruma ve güvenlik tedbirlerine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, koruma ve tedavi altına alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun resmî nikâhlı evli olup, şizofreni rahatsızlığı bulunan sanığın olay tarihinde eşini basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, sanığın cezaî sorumluluğu bulunmadığına dair bozma sonrası aldırılan 25.02.2022 tarihli Atatürk Üniversitesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen heyet raporu, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eşi …’ya karşı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olan sanığın, suç tarihinde işlediği suçun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği bulunmadığı, bu nedenle cezaî sorumluluğu bulunmayan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/392 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.