YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15137
KARAR NO : 2023/2588
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2014/115 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2014/115 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/14449 Esas, 2020/19280 Karar sayılı kararı ile özetle; ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması, kabul ve uygulamaya göre de temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan, doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/46 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; kararın haksız, usule ve yasalara aykırı olduğuna, sanık …’ın suç kastının bulunmadığına, sanıklar …, …, … ve …’ın suçu işlemediğine, eksik incelemeye, müştekinin 24.12.2021 tarihli şikayetten feragat dilekçesinin dikkate alınmadığına ve vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde, sanık … ile mağdur arasında arsa meselesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tüm sanıkların kavga sırasında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağduru elleriyle darp etmek suretiyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.
2. Sanıkların eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 04.02.2014 tarihli; “…sfenoid ve maksilla kırığına neden olan yaralanmasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu…şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu…” şeklinde görüş içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.
3. Sanıkların savunmaları, mağdurun ve tanıkların beyanları, sanıkların nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil kayıtları ile soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanıklar müdafiinin; kararın haksız, usule ve yasalara aykırı olduğuna, sanık …’ın suç kastının bulunmadığına, sanıklar …, …, … ve …’ın suçu işlemediğine, eksik incelemeye, müştekinin 24.12.2021 tarihli şikayetten feragat dilekçesinin dikkate alınmadığına ve vesaireye yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilmesi neticesinde karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, mağdurun olayın akabinde alınan beyanı ile uyumlu adli raporu, tanıklar A. K ve R. C’nin beyanları uyarınca eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/46 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.