YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15243
KARAR NO : 2023/4689
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
B O Z M A Ü ZE R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümde temyiz süresi sehven 15 gün olarak belirtildiğinden temyiz talebi süresinde kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2013/467 Esas, 2014/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birnci fıkrasının (a) bendi, ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.240 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2013/467 Esas, 2014/499 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2017/15879 Esas, 2020/5989 Karar sayılı kararı ile delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.240 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in …’de … isimli lokantanın sahibi ve işleticisi, temyiz dışı diğer sanıklar …, …, …, … ve … ise bu restorantta çalışan garsonlar oldukları, olay tarihinde katılan ile tanıklar … ve …’in birlikte bu mekana gittikleri, burada … ve … ismindeki şahıslarla buluştukları, burada daha sonra masada oturanlar ve katılan ile … arasında tartışma ve kavga yaşanıp tabakların kırıldığı, mekana zarar verildiği, bu olayın tahriki ile, tanıkların teşhisi ve beyanlarına göre, lokanta sahibi olan sanık … ile çalışanları olan sanıklar …, …, …, … birlikte, katılan … ve arkadaşlarını darp ettikleri anlaşılmıştır.
2. Sanık, katılan ve tanıkların olay gelişimine uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Adlî Tıp Kurumunun 25.03.2013 tarih ve 2013/4725 sayılı katılana ait raporuna göre; “Mağdurun olay nedeniyle basit tıbbî müdahale ile giderilemez ve oluşan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı,” şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.
4. Olay yeri inceleme raporu, adlî tıp raporları, diğer tutanaklar, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; “Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmeden 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca adlî para cezası belirlenmesi” dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince 262 gün adlî para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.