Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/15246 E. 2023/3915 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15246
KARAR NO : 2023/3915
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/122 Esas, 2016/996 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/122 Esas, 2016/996 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2021/993 Esas, 2021/1035 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, haksız tahrik hükümlerinin asgarî oranda uygulanması, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ve sanığın aynı okulda öğretmen olduğu, 26.12.2011 günü aralarında çıkan tartışmada okulda karşılaşan taraflardan sanığın saldırmasıyla kavga başladığı, tarafların birbirlerine yumrukla vurdukları, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir biçimde yaralandığı, olaydan bir gün sonra 27.12.2011 tarihinde sanığın bir gün önce yaşanan kavga nedeniyle okula beraberinde kardeşi … … ile birlikte geldiği, okul önünde tekrar karşılaşan taraflardan mağdurun sanığa ele geçirilemeyen bıçakla saldırdığı, sanık … ‘in kafasından ve sol elinden bıçakla yaralandığı, sanık ve kardeşinin mağdura saldırarak kavga ettiği, kavga sırasında olay yerinde atılmak için bırakılan cam kırıklarının üzerine düştükleri, sanığın yerdeki cam parçaları ile mağdurun yüzünü kestiği, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek kemik kırığı ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde, hayatî tehlike geçirmeksizin yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. Mağdur ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. … Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.02.2013 tarihli raporunda mağdurun yaralanmasının; “Basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, yüzde sabit ize neden olduğu, hayatını tehlikeye sokan bir duruma sebep olmadığı, yaralanmasının vücutta kemik kırılmasına neden olduğu ve bu kemik kırılmasının hayatî fonksiyonları üzerindeki etkisinin 1(hafif) olarak değerlendirildiği,” belirtilmiştir.

5. Sanığa ait ve nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ile mağdurun aynı okulda öğretmen olmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, dosyaya konu olaydan bir gün önce sebebi bilinmeyen bir nedenden tartıştıkları, olay günü ise mağdurun sanığa saldırması sonucu kavganın başladığı ve sanık ikrarı, mağdur ve tanık beyanları ile saptandığı üzere sanığın mağduru yaraladığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.