YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15415
KARAR NO : 2023/2764
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Bozma üzerine verilen Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2017/745 Esas, 2018/793 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerektiği hâlde hükümlünün mernis adresi ile aynı olan bilinen son adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmiş olması nedeniyle söz konusu tebliğ işleminin 7201 Kanun hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Ancak Mahkemece 14.11.2018 tarihinde kararın kesinleştirilerek infaza gönderildiği, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2019 tarihli ve 2019/172 sayılı evrakı ile düzenlenen müddetnamenin aynı tarihte hükümlüye tebliğ edildiği, ilâmın 02.05.2019 tarihinde infaz edildiği belirlenmekle hükümlünün yokluğunda verilip müddetname tebliği ile 12.01.2019 tarihinde muttali olduğu karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.