YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15471
KARAR NO : 2023/4060
KARAR TARİHİ : 08.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/9 Esas, 2012/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/9 Esas, 2012/225 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2013/5259 Esas, 2014/490 Karar sayılı kararı ile özetle “kasten yaralama suçundan neticeye etkili olacak şekilde ceza tayin edilmesi gerekirken suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/621 Karar sayılı kararı ile özetle “yerel mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine” karar verilmiştir.
5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.05.2021 tarihli ve 2017/1-255 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararı ile “sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması” nedenleriyle hüküm bozulmasına karar verilmiştir.
6. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, kararın gerekçesiz olduğuna, sübuta, vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, kuzeni … ile birlikte kardeşi …’a ait tekel büfesinden hırsızlık yaptığını düşündüğü mağdurun ikametine konuşmak amacıyla gittikleri, taraflar arasında başlayan tartışmanın hangi tarafın başlattığı tespit edilemeyen kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağduru batın bölgesinden bıçaklayarak yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.
3. … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 06.12.2011 tarihli raporuna göre, mağdurun, sağ göğsün 10 cm altında düzgün kenarlı 2 cm’lik kesi bulunduğu, mağdurda karaciğer ve diyafram yaralanmasına neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, duyularından ya da organlarından birinin işlevinin yitirilmesi veya zayıflaması niteliğinde olmadığı, tespit edilmiştir.
4. Mağdur beyanları, temyiz dışı mağdurlar beyanları, muayene notları, adlî sicil ve nüfus kaydı dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Maddi Hata
Gerekçeli karar başlığında, kendilerine karşı işlenen suçlardan verilen hükümler kesinleşen temyiz dışı mağdurlar …, … ve …’ın gösterilmeleri, mağdur …’ın ise 08.05.2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği halde müşteki olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
B. Sanık Müdafiinin, Kararın Gerekçesiz Olduğuna, Sübuta, Vesaireye Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatıma uygun şekilde temyiz dışı mağdur …’ın şikayetten vazgeçmeden önceki ifadesi, temyiz dışı mağdur …’in Cumhuriyet savcılığınca alınan beyanları ve adlî rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.06.2023 tarihinde karar verildi.