YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15504
KARAR NO : 2023/2550
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/151 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/151 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/3518 Esas, 2020/12997 Karar sayılı kararıyla;
“a)Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
b)Hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının gözetilmemesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/111 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, mağdurun doktor raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, delillerin takdirin yanılgıya düşüldüğüne, savunma hakkının kısıtlandığına, beraat kararı verilmesi, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Alkol meselesinden çıkan tartışmada sanığın bıçakla mağduru hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanık İ.İ.’nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, Fethiye Devlet Hastanesi’nin 06.05.2015 tarihli raporunda, mağdurun hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı tespitine yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığa, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince bir kat artırılması ile ”2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak ceza 3 yıla çıkartılmış ise de, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendinin uygulanması ile 5 yıl hapis cezasına hükmolunması ve sonuç cezanın doğru olarak belirlenmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sübut ve Doktor Raporu Yönünden
Tanık İ.İ.’nin ifade tutanağı, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin Fethiye Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan ve hüküm kurmaya elverişli 26.10.2014 ve 06.05.2015 tarihli Adli Muayene raporlarına göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla gerçekleştiği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Delillerin Takdiri Savunma Hakkının Kısıtlanması, Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği, 08.10.2020 tarihli bozma ilamı doğrultusunda sanığa iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak uygulama yapıldığı incelenen duruşma tutanaklarından da sanığın savunma hakkının kısıtlandığına dair bir tespite ulaşılamadığı görülmekle hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Lehe Hükümler Yönünden
Sanığa hükmolunan netice ceza miktarı itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlar, 51 inci maddesinde öngörülen erteleme ve yine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasının mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle eleştirilen husus dışında Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/111 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.