YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15622
KARAR NO : 2023/4120
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271

sayılı Kanun’un 231 … maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/10115 Esas, 2020/14097 Karar sayılı kararı ile, “gerekçeden yoksun hüküm kurulması, kararın açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi lüzumu, mağdurun açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmemesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2020/750 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, katılanın eşine yönelik taciz eylemlerini önlemek zorunda kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın eşi ile katılan arasında okul yıllarında duygusal ilişki olduğu, sonrasında sanık ile eşinin evlendiği, sanığın eşinin katılanla görüşmek istememesi üzerine katılanın sanığın eşini rahatsız etmeye başladığı, olay günü de katılanın sanık ile eşinin ikametinin önüne gelerek balkonda gördüğü sanığın eşine el kol hareketi yaptığı, sanığın eşinin bu durumu sanık ile babası temyiz dışı sanık …’a ilettiği, bunun üzerine sanıkların dışarıya çıkıp eve yakın parka gittikleri, sanığın katılanı görmesi üzerine sopa ile katılana vurduğu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adli tıp raporları, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Eleştiri nedeni yönünden;
Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alındığında sanık hakkında “makul oranda” haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde en üst oranda indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın temyiz sebebi yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği adli tıp raporlarıyla uyumlu katılanın beyanları ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2020/750 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.