Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/5615 E. 2023/6833 K. 07.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5615
KARAR NO : 2023/6833
KARAR TARİHİ : 07.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/597 E., 2019/768 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun( 5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık … (… oğlu) müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 Tarihli ve 2017/144 Esas, 2018/135 Karar Sayılı Kararı İle;
1. Sanık … (… oğlu) Hakkında
a) Maktul …’u kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Maktul …’u kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

c) Katılan …’u (… oğlu) kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

d) Katılan …’u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Sanık … Hakkında
a) Maktuller … ve …’u kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

b) Katılanlar … (… oğlu) ve …’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

3. Sanık … Hakkında
a) Maktuller … ve …’u kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

b) Katılanlar … (… oğlu) ve …’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

4. Sanık … Hakkında
a) Maktuller … ve …’u kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

b) Katılanlar … (… oğlu) ve …’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,
Karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 Tarihli ve 2019/597 Esas, 2019/768 Karar Sayılı Kararı İle;
Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanıklar …, … ve …’un 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi kapsamında asli fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık … (…..,oğlu) Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Eksik inceleme yapıldığına, müvekkilinin katılan …’u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat etmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık … ile katılan …’ın kardeş oldukları, bunların çocukları olan diğer katılan … sanıkların da amca çocukları oldukları, tarafların ….., Köyü ……,mezrasında komşu oldukları, evlerinin yan yana bulunduğu, olay tarihinde sanık … (….., oğlu) ile sanık …’nın lağım çukurunun etrafını tel örgü ile çevirdikleri sırada katılan … (… oğlu) ile kardeşi katılan …’nin hayvanlarını ahıra götürdükleri, katılan …’nın (… oğlu) bu yoldan gelip geçtiklerini hayvanlarını bu yoldan götürüp getirdiklerini söyleyerek lağım çukurunun etrafının çevrilmemesini istediği ancak sanık …’nın (….., oğlu) bunu kabul etmeyerek lağım çukurunun etrafının çevirmeye devam ettikleri, hayvanları bıraktıktan sonra katılanlar ….. (… oğlu) ve …’nin tekrar eve döndükleri, anneleri maktul … ile kardeşleri maktul …’nin de eve geldikleri, lağım çukurunun etrafının çevrilmesi işini amcaları olan sanık … ile konuşmaya karar verdikleri, ….’ı arayarak konuşmak istediklerini, evin dışına çıkmasını söyledikleri,…..,’ın dışarı çıkarak kapı önünde onları beklediği, katılan … (… oğlu) ile maktul …’nin traktörle, kardeşleri katılan …’nin de yaya olarak arkalarından …’ın bulunduğu yere geldikleri, lağım çukuru meselesini konuşarak tartışmaya başladıkları, onların konuştuklarını gören sanıklar … (… oğlu) ve…’nın olay yerine geldikleri, …’nın tuvalet ihtiyacı bulunduğu için tartışmanın yaşandığı yere gitmeyerek doğrudan bahçeye girip evine çıktığı, sanık … (… oğlu) ile katılan … (… oğlu) ve maktul …’nin tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık …’nın (… oğlu) yanında bulundurduğu 9,4 cm uzunluğunda namluya 11,4 cm uzunluğunda kabzaya sahip tek ağızlı sivri uçlu bıçak ile maktul …’yi
vücudunun çeşitli yerlerinden yaraladığı, otopsi raporuna göre bıçak yaralarının ölüm meydana getirir

nitelikte olmadıkları, kavga devam ederken katılan …’nin ruhsatı maktul annesi …’e ait olan tabancayla olay yerine geldiği, daha sonra sanık …’nın (… oğlu) yine yanında bulundurduğu 7,65 mm çapında Browning marka tabancayla katılan … (… oğlu) ile maktul …’nin üzerine ateş ederek onları vurduğu, sanık … (… oğlu) evine doğru kaçarken katılan …’nin abilerinin vurulmalarının kendisinde meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında tabanca ile sanık …’ya (… oğlu) doğru öldürmek kastıyla ateş etmeye başladığı ancak isabet ettiremediği, sanık …’nın (… oğlu) eve girdikten sonra babasına ait olan LUIG FRANCHI S.P.A. BRESCA- MADE İN İTALY first class SA40344 ibareli yarı otomatik av tüfeğini alarak balkona çıktığı, bu sırada maktul …’in de olay yerine geldiği, katılan …’nin de eve gidip VURSAN MADE IN TURKIYE, MODEL 92A, 977580 ibareli pompalı av tüfeği ile olay yerine tekrar geldiği, sanık …’nın (… oğlu) av tüfeği ile …, …, … (… oğlu) ve …’ye doğru öldürme kastıyla ateş ettiği, maktul …’in olay yerinde öldüğü, maktul …’nin kaldırıldıgı ….., Devlet Hastanesinde öldüğü, katılan …’nın (… oğlu) hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını 3. derece etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı, katılan …’nin yaralanmadığı, …’nin de pompalı av tüfeğiyle balkondaki sanık …’ya (… oğlu) doğru ateş ettiği ancak isabet ettiremediği, jandarmanın olay yerine gelmesiyle sanık …’nın (… oğlu) “hepsini ben vurdum, ben öldürdüm” diyerek elindeki av tüfeğini jandarmaya teslim ettiği, ardından sanık …’da (… oğlu) kontrol amacıyla yapılan üst aramasında olayda kullandığı 1 adet tabanca ve 1 adet bıçağın bulunduğu belirtilmiştir.

2. Her ne kadar katılanlar … (… oğlu) ve … kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında sanıklar…, … ve …’ın birlikte üzerlerine atılı kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediklerini iddia etmiş iseler de katılanlar … (… oğlu) ve …’nin beyanlarının maddi delillerle örtüşmediği, kovuşturma aşamasındaki beyanları ile soruşturma aşamasındaki beyanları arasında çelişkiler bulunduğu, …’nin soruşturma aşamasında müdafii huzurunda savcılıkça alınmış ifadesinde, “…olay anında amcamın oğlu olan … hem bıçakla hem de tabanca ile abim …’u vurdu. Daha sonra da amcamın oğlu … av tüfeği ile abim …’u vurdu. Amcam … ve amcamın çocukları olan … ve …’un ateşli silahla ya da herhangi bir bıçakla abilerim … ve …’a ateş ettiklerini yada vurduklarını görmedim… Ben annem …’u kimin vurduğunu görmedim” şeklinde beyanda bulunduğu, kaldı ki katılanlar … (… oğlu) ve …’nin kovuşturma aşamalarında olay anında …ve …’in ellerinde tabanca ve tüfek gördüklerini, ancak ateş etme anlarını görmediklerini beyan ettikleri, öte yandan sanıklar … (… oğlu), …, … ve …’ın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarının genel olarak birbirleriyle uyumlu ve tutarlı beyanlar olduğu, beyanlarının olay yerinde bulunan bulgularla uyumlu olduğu, maddi delillerle örtüştüğü anlaşıldığından katılanlar … (… oğlu) ve …’nin karşı ailenin tamamını suçlayan ve ceza almalarını sağlamaya yönelik, çelişkili ve maddi delillerle uyuşmayan beyanlarına itibar edilmediği, sanıklar … (… oğlu), …, … ve …’ın beyanlarına üstünlük tanındığı belirtilmiştir.

3. Tarafların beyanları, kolluk tutanakları, otopsi raporu, doktor raporları, uzmanlık raporları, olay yeri inceleme raporu, bilirkişi raporu, adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, sanıklar …, …ve … hakkında maktuller … ve …’i kasten öldürme, katılanlar … (… oğlu) ve …’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mahkûmiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik bulunmadığı, eylemlerin sanık … (… oğlu) tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin sanık …’dan (… oğlu) geldiği, katılanlar … ve … (… oğlu) ile maktullerden sanığa ve yanındakilere yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2019/597 Esas, 2019/768 Karar sayılı kararlarında katılanlar vekili, sanık … (… oğlu) müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.