YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/598
KARAR NO : 2022/1852
KARAR TARİHİ : 09.03.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR :Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER :1)Sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 62, 53. maddeleri uyarına “3 ay 10 gün” hapis cezası
2)Sanığın katılana yönelik hakaret suçundan TCK’nin 125/1, 125/4, 62, 53. maddeleri uyarınca “2 ay 27 gün” hapis cezasına mahkumiyetlerine dair
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın katılana yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; şahidi dinlenmeden karar verildiğine, cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi gerektiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
Katılanın sanığa olan borcundan kaynaklı taraflar arasında çıkan tartışma sonucu sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği de dikkate alınarak kasten yaralama suçu yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin, hakaret suçu yönünden ise, TCK’nin 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.