YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6318
KARAR NO : 2023/3695
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2017/329 Esas, 2019/368 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık … hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
2. Sanıklar … ve … hakkında; 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarihli ve 2020/257 Esas, 2020/332 Karar sayılı kararı ile;
Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, “sanık … hakkında haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayini eleştirisiyle” esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız uygulanması gerektiğine, sübuta ilişkindir.
C. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, haksız tahrike, savunma hakkının kısıtlandığuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan … ile sanıklardan …’nun aynı handa dükkan sahibi oldukları ve aralarında ticari rekabet nedeniyle önceye dayalı husumet bulunduğu, olay akşamı …’in yeğeni olan sanık …’nun işhanına girdiği sırada, dışarıda sigara içmekte olan katılana sataştığı, taraflar arasında kavgaya dönüşen olayda sanıkların katılan …’u hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Olay anına ilişkin görüntülerin incelenmesi sonucu Ulusal Kriminal Büro tarafından tanzim edilen 08.11.2016 tarihli bilirkişi raporu ve görüntü inceleme uzmanı tarafından tanzim edilen 23.05.2019 tarihli rapor dosya içerisinde mevcuttur.
3. Katılanın yaralanması ile ilgili edinilen 07.12.2015 tarihli Adlî Tıp raporuna göre sol üst bacakta 4 cmlik cilt altına nafiz, karın orta hat solda batına nafiz kesici delici alet yarası, kafa frontalde 10 cm’lik yüzeysel abrazyon, parietalde 2 cm’lik kesi oluşturan yaraların katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek şekilde olduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık … müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, Sanık … müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız uygulanması gerektiğine, sübuta; Sanık … müdafiinin suç vasfının kasten yaralama olduğuna, haksız tahrike, savunma hakkının kısıtlandığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin kamera kayıtları ile de sabit olduğunun saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olay anını gösteren kamera kayıtlarının incelenmesinde de ilk haksız hareketin sanık …’den kaynaklandığının anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarihli ve 2020/257 Esas, 2020/332 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.