YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6377
KARAR NO : 2022/9798
KARAR TARİHİ : 09.12.2022
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ :Kasten öldürme
HÜKÜM :Uyarlama isteminin reddine, hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 23 yıl 4 ay 1 gün ağır hapis cezasının 5252 sayılı Kanun’un 6/1. maddesi nazara alınarak 23 yıl 4 ay 1 gün hapis olarak aynen infazına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü … hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi olduğu gibi hükümlü müdafii tarafından da temyiz edilmiş olmakla yapılan inceleme sonucunda;
Gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 tarihli, 2008/1-261 Esas, 2009/97 Karar sayılı kararına göre; mahkûmiyet hükmünde değişiklik (uyarlama) yargılamasında yeni yasanın lehe sonuç doğurduğu saptandığında sonraki yasaya göre uygulama yapılması, aksi saptandığında ise önceki hükümde değişikliğe yer olmadığına, başka bir deyişle uyarlama davasının reddine karar verilmesi gerekir.
Uyarlama davasının reddi hariç, bu yeni hüküm usûlünce kesinleştiğinde önceki hükmü ortadan kaldıracak ve gerektiğinde infaza konu olabilecektir. O halde, sınırlı amaçla ve istisnai olarak başvurulsa da bu yargılama faaliyeti sonunda verilen ve hüküm niteliğine sahip olan yeni kararın Ceza Yargılaması Yasasına göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, bünyesinde noksan husus bırakmaması ve infaz sırasında karışıklığa meydan vermemesi gerekir.
Somut olayda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’na göre verilen ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edilerek uyarlama davasının reddine karar verilmesi ve yeni
bir uygulama yapılmaması, kesinleşen hüküm ile ilgili olarak denetime imkan verecek şekilde lehe aleyhe yasa karşılaştırmasının yapılması karşısında tebliğnamedeki gerekçe yokluğuna ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Hükümlü … hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 59, 81/1, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu uyarlama isteminin reddine dair kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafinin 4616 sayılı Kanun hükümlerinin dikkate alınması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza miktarı itibariyle re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 09/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.