YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6589
KARAR NO : 2022/9979
KARAR TARİHİ : 13.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER :1)İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2019 tarih ve 2019/63 Esas – 2019/376 Karar sayılı;
Sanığın müşteki …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı,
2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarih ve 2019/2250 Esas – 2020/1285 Karar sayılı kararı.
TEMYİZ EDENLER :Sanık … müdafii, katılan … vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarih ve 2019/2250 Esas – 2020/1285 Karar sayılı kararının sanık … müdafii ile katılan … vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 17/11/2020 tarih ve 2019/2250 Esas – 2020/1285 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; kararın hatalı ve noksan olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşılmasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin; sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın müşteki …’ı hayati önem arz eden göğüs bölgesine bir kez ve kol bölgesine bir kez bıçakla vurarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; “9 yıldan 15 yıla” kadar hapis cezası öngören TCK’nin 35. maddesinin uygulanması sırasında, TCK’nin 61. maddesinde yer alan ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” uyarınca makul ceza tayini yerine, yazılı biçimde “10 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarih ve 2019/2250 Esas – 2020/1285 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,
Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-a maddesi gereğince “İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/12/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.