Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/6597 E. 2023/1043 K. 14.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6597
KARAR NO : 2023/1043
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/210 Esas, 2019/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur … ile katılan …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/346 Esas, 2020/878 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Suç vasfına,
2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık, katılan …, mağdurlar … ve …’ın, olay günü birlikte gazinoda alkol alıp eğlendikten sonra mağdur …’ın sevk ve idaresindeki araçla evlerine doğru yola çıktıkları, aracın ön yolcu koltuğunda sanığın, arka koltuğunda ise katılan … ile mağdur …’ın oturduğu, sanık ile arka koltukta oturan katılan … ve mağdur … arasında sözlü münakaşanın başlaması üzerine mağdur …’ın aracı sağa park ettiği, sanığın bıçak ile araç içinde katılan …’i bıçakladığı, tarafların araçtan indiği, araç dışında da boğuşmanın yaşandığı ve sanığın mağdur …’ı da bıçakladığı olayda, sanık hakkında katılan …’e ve mağdur …’a yönelik tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Katılan … hakkında düzenlenen 22.10.2017 tarihli genel adli muayene raporu ile 30.11.2017 tarihli … Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen kati adli rapor muayene formunda, katılanın göğüs kısmında derin kesi, karın sol kısmında ve sol yan tarafında yüzeyel kesiler mevcut olduğu, hayati tehlike geçirdiği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde olduğu belirtilmiştir. Mağdur … hakkında düzenlenen 22.10.2017 tarihli genel adli muayene raporu ile Yenikent Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda, mağdurun sol yan tarafında, karında derin kesiler, sol dirsekte yüzeyel kesi mevcut olduğu, batına nafiz kesici delici alet yaralanmasının, hayatını tehlikeye soktuğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

4. Mağdurlar ve katılan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi ve uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın eylemi neticesinde mağdur … ve katılan …’te meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılı içeriğine yer verilen raporlar dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinleri gerekirken yazılı şekilde hiç isabet olmaması durumunda uygulanan 9 yıl hapis cezalarına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Suç Vasfı Yönünden
Sanık her ne kadar bıçağı rastgele savurduğunu, katılan ile mağduru öldürme kastı olmadığını savunmuşsa da, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, katılan ve mağdurdaki yaralanmaların nitelikleri, meydana gelen neticenin ağırlığı, hedef alınan vücut bölgeleri, sanığın eylemine mağdur …’ın araya girmesine rağmen devam etme ısrarı ve bu sırada mağdur …’ın da yaralanması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasıflarının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiği Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sanığın sabıkalı geçmişi, suça meyyal kişiliği, cezanın sanığın geleceği üzerindeki caydırıcı etkisi dikkate alınarak sanık hakkında takdiren 5237 sayılı Kanunun 62 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına, şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulanmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/346 Esas, 2020/878 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.