YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6894
KARAR NO : 2023/89
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 61. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/844 Esas, 2019/93 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.
2. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/1659 Esas, 2020/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık … ile mağdur … arasında, mağdurun, sanığın ablası …..’ı kaçırdığı iddiasına dayanan husumetin bulunduğu, mağdurun bu iddiayı kabul etmeyerek ablasının kendi rızası ile geldiğini söylediği, olay günü yolda karşılaştıklarında sanığın bıçakla mağdura saldırarak hayatî tehlikeye sebep olacak şekilde yaraladığı, darbe sayısının fazlalığı, öldürücü nahiyeyi hedef alması birlikte değerlendirildiğinde eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabul edildiği ve mağdurun, sanığa; “Siz şerefsizsiniz!” dediği kabul edilerek sanık hakkında asgarî oranda haksız tahrik indirimi uygulandığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın üzerine atılı suçu tevilli ikrar ettiği belirlenmiştir.
3. Mağdur …’in beyanlarının adlî muayene raporu ile de doğrulandığı görülmüştür.
4. Dava dışı sanık … ve tanık S.N’nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.
5. Olay yeri inceleme raporu ile suçta kullanılan bıçağa ilişkin İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporu dava dosyasında mevcuttur.
6. Sanığın eylemi neticesinde mağdur …’de meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 13.12.2018 tarihli adlî muayene raporunda;
“Sağ humerus anteriorunda ve posteromedialinde 3’er cm.’lik kesi, sağ meme inferolateralinde 1 cm.’lik delici kesici alet yaralanması, batın orta hat umblikus 5 cm üzerinde 4-5 cm.’lik kesi mevcut olduğu, omentum evisare olduğu, hastanın hemodinamisi unstabil olduğundan acil operasyona alındığı, tanısal laparatomi operasyonu yapıldığı, hastanın 15 gün önce delici kesici alet yaralanması nedeniyle opere olduğu, sağ kolunda brakial arter safen ven greftiyle onarım yapıldığı, hasta o kolda … olduğu gerekçesiyle başvurduğu, sağ humerustan dirseğine kadar ödemi mevcut oldğu, rom ağrıdan kısıtlı olduğu, hastanın ifadesine göre ödemi operasyondan itibaren çok daha fazla olduğu, ağrısının geçmediği, analjezi sonrası KVC poliklinik kontrol önerildiği kayıtlı olmakla:
Mevcut rapor bulgularına istinaden yaralanmasının;
– Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,
– Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı kanaatini bildirir rapordur.”
Görüşüne yer verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin temyiz sebebi yönünden; olayda kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun yaralanmalarının niteliği, sanık ve mağdur arasında geçmişe dayalı husumetin varlığı karşısında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Sanığın eylemi neticesinde mağdurun Olay ve Olgular başlığı altında (A-6) paragrafında ayrıntıları belirtilen raporda ifade edildiği üzere yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınır arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/1659 Esas, 2020/289 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.