YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7094
KARAR NO : 2023/36
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasının, temyiz incelemesi dışındaki suça sürüklenen çocuklar hakkında yargılaması devam eden Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2015/13 Esas sayılı dava dosyasına konu kamu davasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.
2. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2015/13 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/960 Esas, 2018/1400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca istinaf başvurusunun reddine, Cumhuriyet Savcısı (lehe), sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri uyarınca kabulü ile hükmün;
“A)Katılanın, suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu nazara alındığında, Yargıtay 1.Ceza Dairesi’nin 30/05/2016 tarihli E.2016/3171-K.2016/2741 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde katılma talebinde bulunulamayacağına dair hüküm de gözetildiğinde, 6284 sayılı yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığı’nın kadına, çocuğa ya da aile bireylerine karşı işlenen suçların, suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK’nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,
B) Kabul ve uygulamaya göre de;
a)TCK’nın 81/1,35 maddeleri uyarınca sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağı cihetle CMK’nın 196/2 maddesine aykırı olarak sanığın savunmasının istinabe ile alınarak; CMK’nın 226. maddesine aykırı olarak sanık hakkında TCK’nın 81/1, 35. maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle, ayrıca CMK’nın 150/3-2 maddesi uyarınca sanığın savunması sırasında müdafii bulundurulmaması nedenleri ile sanığın savunma hakkının kısıtlanmış olması;
b)Katılanın suç tarihindeki yaşı gözetildiğinde TCK’nın 82/1-e maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2019 tarihli ve 2018/452 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2021 tarihli ve 2020/695 Esas ve 2020/731 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.06.2022 tarihli, sanık aleyhine teşebbüs nedeniyle yapılan uygulama sırasında makul hadden ceza verilmesi gerektiğinden bahisle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, hükmün gerekçeler yoksunluğuna neden olmaktadır.
Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2019 tarihli ve 2018/452 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edilmesine rağmen, hangi deliller ile bu sonuca ulaşıldığının belirtilmediği, delillerin değerlendirilmediği ve kabule esas alınan deliller ile sonuç arasında bağlantı kurulmadan hüküm kurulduğu tespit edilmekle, bu husus 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/695 Esas, 2020/731 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.