YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7286
KARAR NO : 2023/1497
KARAR TARİHİ : 30.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/135 Esas, 2019/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1862 Esas, 2020/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin, temyiz istemi; suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ve temyiz dışı mağdur sanık …’in bir eczanede çalıştıkları, mağdurun eczaneye gelerek “….,kim” diye sorduğu, ….,’in “ben” diye cevap vermesi üzerine, mağdurun, …..,’in bacağına doğru tek el ateş ederek kaçtığı, sonrasında sanığın, …..,’e ait tabancayı alarak mağdurun peşinden gittiği ve mağdurun taksiye bineceği sırada yakın mesafeden çok sayıda ateş ederek mağdurun yaralanmasına neden olduğu, taksi şoförünün olay yerinden hızlıca hareket ederek mağduru hastaneye götürdüğü belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.
3. Adlî Tıp Kurumu İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 03.04.2019 tarihli raporuna göre, mağdurun sol uyluk üzerinde kurşun sıyrığı, sağ uylukta 3 adet kurşun giriş 2 adet kurşun çıkış deliği, göğüs orta hat ksifoid altında 1 adet kurşun giriş deliği mevcut olduğu belirlenmiş, bu nedenle, yaşamsal tehlike bulunmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derece olduğu tespit edilmiştir.
4. Olay yeri inceleme raporuna göre, mağdurun bulunduğu taksinin, sağ arka camında 2 adet, sağ arka cam ile sağ ön cam arasında kalan metal bölümde 1 adet, aracın ön kaputunda 1 adet olmak üzere toplam 4 adet isabet deliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.
5. Tanık beyanları, uzmanlık raporları, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Suç vasfı
Suçta kullanılan araç, mağdurun vücudunda isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölge, tanık taksi şoförünün aracını hareket ettirdikten sonra sanığın eylemine devam edememesi ile engel nedeninin varlığı nazara alındığında, Mahkemece suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs kabulünde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Meşru Savunma, Meşru Savunmada Sınırın Aşılması ve Haksız Tahrik
Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatıma göre, mağdurun, temyiz dışı mağdur sanık …’i vurduktan sonra olay yerinden kaçtığı, sanığın mağduru bir süre takip ederek taksiye bindiğinde ateş etmesi eyleminde, mağdurun, temyiz dışı mağdur sanık …’e yönelik tekrarı muhakkak bir saldırı bulunmadığı ve sanık ile mağdurun eylemlerinin eş zamanlı olmadığı anlaşıldığından, Mahkemece koşulları oluşmayan meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Sanık ile temyiz dışı mağdur sanık …’in yıllardır birlikte çalışmaları, sanığın çalıştığı iş yerine mağdurun silahlı girerek suç işlemesi ve ani gelişen olay karşısında, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1862 Esas, 2020/486 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.03.2023 tarihinde karar verildi.