Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/7287 E. 2023/2626 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7287
KARAR NO : 2023/2626
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/96 Esas, 2018/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/88 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Cumhuriyet savcısının ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur ile sanık arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunmadığı, ancak sanık ile mağdurun kardeşi … arasında önceye dayalı sözlü tartışma yaşandığı, olay günü mağduru gören sanığın, mağduru …’ye benzetmesi üzerine, av tüfeğini çıkararak ateş ettiği, sanığın mağdura karşı eylemine kendi iradesiyle son verdiği, yara yerleri itibariyle sanığın mağduru öldürme iradesinin bulunmadığı, yaralama kastı ile hareket ettiği belirlenmiş ve kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı işlediğini kabul etmiştir.

3. Mağdurun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adıyaman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim olunan 01.12.2017 tarihli raporuna göre; ” Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve hayati tehlikeye neden olmadığı

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

5. Olay yeri inceleme, olay yerinden elde edilen delillere ilişkin kriminal raporlar ve olay yerinde yapılan keşif sonucu bilirkişi tarafından tanzim olunan rapor dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmekle; sanığın eylemi gerçekleştiriliş şekli, olayda kullanılan vasıtanın elverişliliği, sanık ile mağdurun atış anındaki konumları ve hedef alınan vücut bölgelerine göre, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu değerlendirildiğinden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Cumhuriyet savcısı ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin, mağdurdaki isabet yerleri, olayın gerçekleştiriliş şekli ve suçta kullanılan vasıtanın elverişliliği göz önünde bulundurulduğunda kastının öldürme yönelik olduğunu tespiti ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/88 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.