YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8025
KARAR NO : 2022/9995
KARAR TARİHİ : 13.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR :Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER :Hükmün açıklanması suretiyle;
1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca “2.000,00 TL” adli para cezasına mahkumiyet
2)Sanık hakkında hakaret suçundan TCK’nin 125/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca “1.500,00 TL” adli para cezasına mahkumiyet
3)Sanık hakkında tehdit suçundan 106/1-1.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca “5 ay” hapis cezasına mahkumiyet
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında katılana yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
a)Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ve ihbara konu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2015 tarih 2015/292 Esas – 2015/620 Karar sayılı ilamında uygulanan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e. maddesinde düzenlenen silahla basit kasten yaralama suçundan doğrudan adli para cezası verilerek cezanın kesin nitelikte olduğu belirtilmişse de, aynı hükümde TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2005 gün ve 140-143 sayılı kararı uyarınca, hükmedilen güvenlik tedbirlerinin, kesin nitelikteki hükümlere her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağı gözetildiğinde, ihbara konu ilamın temyizi kabil kararlardan olmasına rağmen kesin nitelikte olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı ve kararın temyiz edilmeden kesinleştirildiği anlaşılmakla, ihbara konu kararın usulüne uygun bir şekilde kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, usulünce kesinleşmediğinin anlaşılması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b)Sanığın üzerine atılı TCK’nin 106/1-1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.