YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8040
KARAR NO : 2022/9147
KARAR TARİHİ : 22.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Eşe karşı kasten yaralama,hakaret
HÜKÜMLER :a)Sanık hakkında mağdura hakaret suçundan açılan kamu davasının; TCK’nin 73/4. ve CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine dair kararı,
b)Sanık hakkında mağduru kasten yaralama suçundan; TCK’nin 86/2, 86/3-a, 29/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı,
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdura hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında mağduru kasten yaralama suçundan açılan davasında, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi, sanığın da 15/10/2015 tarihli savunmasında “hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim” şeklindeki beyanı nedeniyle TCK’nin 73/4.maddesi delaletiyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağduru kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas başkaca ilamı bulunmayan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2013 tarih ve 2012/123 Esas – 2013/112 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve ayrıca uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, 15.10.2015 tarihli oturumda sanığın hükmün açıklanması hükümlerinin uygulanması talebinde bulunduğu da gözetilerek 5271 sayılı CMK’nin 231. maddelerine uygun şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.11.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.