YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8095
KARAR NO : 2023/937
KARAR TARİHİ : 09.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, silahla kasten yaralama, silahla kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, mahkumiyet
Sanık hakkında katılan …’e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Sanık müdafii, yüze karşı tefhim olunan karara karşı süresinde 06.07.2021 süre tutum dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuş ise de; 16.07.2021 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz gerekçelerini bildirmek suretiyle temyiz istemini sınırladığı, sanıığın katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçu bakımından temyiz gerekçesi bildirmediği belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2019 Tarihli ve 2018/223 Esas 2019/414 Karar Sayılı Kararıyla Sanık Hakkında
1. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
3. Katılan …’e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
B. … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 05.07.2021 Tarihli ve 2020/1221 Esas, 2021/1778 Karar Sayılı Kararıyla
1. Sanık hakkında katılan …’e yönelik kurulan hükme ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme ve katılan …’a yönelik silahla kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak katılanlar …, …, … vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında;
a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar …,….., … vekilinin temyiz sebepleri; cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Sanığın eyleminin, meşru savunma kapsamında kaldığına,
2. Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğinden suç niteliğine,
3. Haksız tahrikin varlığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Maktul ve katılanların Azerbaycan ülkesi vatandaşı oldukları ve sanığın taşeron olarak aldığı inşaat işlerinde yanında çalıştıkları, maktulün bir buçuk ay önce yevmiyelerinin eksik yazılması ve hiç alamaması nedeniyle işten ayrıldığı, olay günü işçi alacağını almak amacıyla sanık, katılanlar ve tanık …..,’in bulunduğu işyeri olan inşaat sahasına geldiği, burada öğlen paydosunda birlikte yemek yedikleri, …..,in dinlenmek üzere yemek yedikleri odadan ayrıldığı, maktulün alacağını istediği sanığın parasının olmadığını söylediği, maktulün annesinin hasta olduğunu ve Azerbaycan’a gitmesini söylemesine rağmen sanığın ödeme yapmadığı, bunun üzerine katılan …’ın sanığa maktulün parasını ödemesi için ısrarcı olduğu, arkadaşlarından borç alarak ödemesini istediği, bu durumu sinirlenen sanığın karpuz kesmek amacıyla kullanmış olduğu ve masada bulunan bıçağı alarak önce katılan …’ı yaraladığı, araya girmeye ve eylemi engellemeye çalışan maktulü de otopsi raporunda belirtilen şekilde bıçakla yaraladığı ve öldürdüğü, sonrasında yaralı olan maktul ile birlikte kaçan katılan …’i de yaralamak amacıyla kovaladığı olayda, maktulün hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli bir silah olması, darbe sayısı ve maktulün olay yerinden kaçarak eylemin son bulması karşısında sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
Haksız tahrik yönünden, sanığın değişmeyen savunmasına göre maktülün kendisinden alacağından fazla miktar talep etmesi ve sinkaflı hakarette bulunması nedeniyle, sanık hakkında tayin olunan cezadan asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulandığı belirlenmiştir.
2. Maktul hakkında Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.12.2018 tarihli; “Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar (Aort, SMA ve SMV), mezo ve barsak yaralanması sonucu meydana gelmiş olduğu”
Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, katılanlar hakkında düzenlenen adli muayene raporları, sanık hakkında düzenlenen “darp-cebir izi olmadığı” görüşünü içeren rapor, tanık Fesih’in aşamalardaki beyanları ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık hakkında maktule yönelik kurulan hükme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de; maktulün sanıktan çalıştığı günlerin parasını istediği halde sanığın verecek yeterince parası bulunduğu halde vermediği, katılanlar İlhan ve Şamil’in maktulün sanığa küfür ettiği yolundaki beyanlarını doğrulamadıkları gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile yapılan haksız tahrik indiriminin yerinde olmadığından hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Katılan …’e Yönelik Silahla Kasten Yaralamaya Teşebbüs ile Katılan …’a Yönelik Silahla Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık hakkında katılan …’e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Sanık müdafii, yüze karşı tefhim olunan karara karşı süresinde 06.07.2021 süre tutum dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının tebliğ edilmesi sonrası 16.07.2021 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz gerekçelerini bildirmek suretiyle temyiz istemini sınırladığı, sanığın katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçu bakımından ise temyiz gerekçesi bildirmediği belirlenmiştir.
B. Katılanlar Vekili Yönünden
Takdiri İndirim
5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, “kişiliği, suçtan sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki etkileri” dikkate alınan sanık hakkında yeterli gerekçe ile takdirî indirim nedeni uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Sanık Müdafii Yönünden
1. Suç Niteliği
Maktulün hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli bir silah olması, darbe sayısı ve maktulün olay yerinden kaçmasıyla eylemin son bulması karşısında, sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Meşru Savunma
Maktulün ısrarlı bir biçimde alacağını istemesi katılan …’ın da bu duruma destek vermesine sinirlenen sanığın suçta kullandığı bıçağı alarak doğrudan katılan …’a ve maktule saldırdığı, maktulün elinde silah niteliğine haiz bir alet de olmadığı, maktulün yaralanması sonucu olay yerinden kaçmasıyla eylemin son bulduğu, bu haliyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Haksız Tahrik
Maktulden doğrudan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmaması, sanığın maktulün fazla para istediğine ve kendisine küfür ettiğine ilişkin savunmasının katılanlar …..,İlh, ……, ve tanık ….., tarafından doğrulanmaması karşısında, sanık yararına haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Katılan …’e Yönelik Silahla Kasten Yaralamaya Teşebbüs ile Katılan …’a Yönelik Silahla Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık hakkında katılan …’e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle,
Sanık müdafii, yüze karşı tefhim olunan karara karşı süresinde 06.07.2021 süre tutum dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının tebliğ edilmesi sonrası 16.07.2021 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz gerekçelerini bildirmek suretiyle temyiz istemini sınırladığı, sanığın katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçu bakımından temyiz gerekçesi bildirmemesi sebebiyle sanık müdafinin bu kararlarla ilgili temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.
B. Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/1221 Esas, 2021/1778 karar sayılı kararında katılanlar …, Sanur Mufarova, … vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve
5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca … 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.03.2023 tarihinde karar verildi.