Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/816 E. 2023/3903 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/816
KARAR NO : 2023/3903
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli ve 2016/347 Esas, 2017/200 Karar sayılı kararı ile tüm sanıklar hakkında mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar … ve … yönünden 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/1821 Esas, 2018/189 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmaya, haksız tahrike ilişkindir.

B. Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfına ve sanıkların iştirak iradelerinin bulunmadığına ilişkindir.

C. Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri, delil yetersizliğine, sanıklar arasında iştirak bulunmadığına ilişkindir.

D. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, fazla ceza tayinine ve sanığın cezalandırılması için aleyhe delil bulunmadığına ilişkindir.

E. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri; suç vasfına ve mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü mağdur …’in kendi adına kayıtlı araç ile yanında mağdur … ile merkezde bulunan Çarşı Mahallesinde gezerken mağdurlar …, …, … ile …’a rastladıkları ve araca aldıkları, araç içerisinde bulundukları sırada seyir halinde konuşup kararlaştırdıktan sonra sürekli olarak gittikleri Sedeftepe Köyünde bulunan …’e ait bahçeye gitmeye karar verdikleri, oraya vardıklarında bahçe içerisinde alkol almakta olan …, sanık …, sanık …, sanık …, sanık … ve sanık … ile karşılaştıkları, mağdur … ile sanık …’ın arasında selam verme meselesi yüzünden gerginlik yaşandığı, sanık …’in de tartışmaya müdahil olmasıyla tartışmanın büyümesi üzerine

sanık …’in ele geçirilemeyen bıçak ile …’i sırtından yaraladığı, daha sonra sanıklar …, …, …, … ve …’in ellerinde bulunan ancak ele geçirilemeyen silahlar ile mağdurlar …, …, …, … ve …’a yönelik hedef gözetmeksizin müteaddit defalar ateş etmek suretiyle doktor raporlarında belirtilen şekilde yaraladıkları, olay yerinden kaçan sanıklardan sonra … ve …’ın olay yerinden ayrılmayarak bahçede bulunan boş kovanları ve kan lekelerini temizledikleri anlaşılmıştır.

2. Mağdur … yönünden aldırılan Elazığ Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 24.01.2014 tarihli raporunda; sağ tibia ve sağ 5.metakarp kırıklarına neden olan ateşli silah yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücuduna acı veren veya sağlığının yada algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan bir durum olduğu, şahısta saptanan sağ tibia tip I diafiz ve sağ el 5.parmak metakarp tip I kırıklarının, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun bildirildiği, aynı kurumdan aldırılan 20.10.2015 tarihli raporunda da meydana gelen olaya bağlı oluşan özürlülüğün şahsın duyularından veya organların birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu kanaatine varıldığının bildirildiği görülmüştür.

3. Mağdur … yönünden aldırılan Elazığ Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 24.01.2014 tarihli raporunda; lateral malleol kırığına neden olan ateşli silah yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücuduna acı veren veya sağlığının yada algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan bir durum olduğu, şahısta saptanan lateral malleol açık kırığının, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun ve … Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 18.08.2015 tarihli raporunda da muayenesi yapılan …’in duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinin bulunmadığının bildirildiği görülmüştür.

4. Mağdur … yönünden aldırılan Elazığ Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 24.06.2013 tarihli raporunda; yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı ve vücutta herhangi bir kemik kırığı tarif edilmediğinin bildirildiği görülmüştür.

5. Mağdur … yönünden aldırılan Elazığ ATK Şube Müdürlüğünün 27.01.2014 tarihli raporunda; Kasa penetre ateşli silah yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücuduna acı veren veya sağlığının yada algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan bir durum olduğu, yüz sınırları içerisinde herhangi bir lezyon tarif edilmediğinden, yüzde sabit iz değerlendirmesine yer olmadığı, vücutta herhangi bir kemik kırığı tarif edilmediğinin bildirildiği görülmüştür.

6. Mağdur …’ın ise olay esnasında kendisini kanepenin arkasına atmış olmasına bağlı olarak herhangi bir mermi isabeti almadığı, bu nedenle de yaralanmasına bağlı durumdan söz edilemeyeceği için adlî rapor aldırılmamıştır.

7. Olay yerinden elde edilen deliller ve sanıklardan alınan svaplar üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 10.07.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanık …’e ait olduğu belirtilen svapların tümü üzerinde atış artıkları tespit edildiği, sanık …’a ait sol el bölgesi svabı üzerinde atış artıkları tesbit edildiği, mağdur …’e ait kot pantolon üzerinde bulunan delinme bölgesinin etrafında atış artıklarına rastlanmamış olup yapılan atışın “uzak atış” olduğu,yine mağdura ait kot pantolon üzerinde bulunan 1 ve 2 numaralı delinme bölgeleri etrafında atış artıkları tesbit edilmiş olup,atış artıklarının dağılımı ve yoğunluğu itibariyle yapılan atışın “uzağa yakın atış” olduğu belirtilmiştir.

8. Sanıklar … ve … için UYAP üzerinden güncel adlî sicil kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları yönünden;
1. Aralarında önceye dayalı bir husumet bulunmayan mağdurlar ve sanıklar arasında olay tarihinde çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdur … ve diğer mağdurların aşamalarda değişen beyanlarına göre sanık …’in mağdur …’ı sırtından bıçakladığı, akabinde sanıkların ellerindeki silahlarla mağdurlar …, …, … , …, …’i hedef alarak ateş ettikleri, açılan ateş sonucunda mağdur …’ın sırt bölgesinden kesici delici alet ile, sol uyluk ve elinden ateşli silah ile yaralandığı, yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı; mağdur …’in sağ el ve sağ bacak bölgelerinden ateşli silahla yaralandığı, yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı, (4). derece ağır kemik kırığı ve işlev zayıflamasına neden olduğu; mağdur …’nın bacak ve gluetal bölgelerden ateşli silahla yaralandığı, yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı, (3). Derece kemik kırığına neden olduğu, sanık …’in sağ diz bölgesinden ateşli silahla yaralandığı ve yaralanmasının hayati tehlikeye ya da kemik kırığına yol açmadığı, mağdur …’ın ise açılan ateş sonucu yara almadığı olayda; taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmaması, hedef alınan bölgeler ile mağdurlardaki isabet yerleri, sanıkların engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemlerine kendiliğinden son vermeleri göz önünde bulundurulduğunda; açığa çıkan kastlarına göre sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükümler kurulması yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2. Mahkemece hangi sanığın hangi mağdura yönelik ateş ettiği hususunun dosyada mevcut delil durumu ve tanık beyanları ile kesin olarak tespit edilemediği kabul edilerek her bir sanığın tek bir mağdura yönelik ateş ettiğinin ve bir kez atılı suçtan cezalandırılmalarının kabulü gerektiği gerekçesiyle ve soyut varsayımlarla her bir sanığın sadece bir kez öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşıldığı olayda, Mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarıyla diğer kanıtlara ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılmadan, hangi tanık beyanına ve hangi delile ne sebeple itibar edildiğinin hangi sanığın eylemini hangi mağdur ya da mağdurlara karşı gerçekleştirmesi nedeniyle cezalandırıldığı denetime olanacak verecek şekilde yeterince açıklanmadan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri suç vasfı ve gerekçesizlik yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/1821 Esas, 2018/189 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, aynı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.