Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/8288 E. 2023/160 K. 30.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8288
KARAR NO : 2023/160
KARAR TARİHİ : 30.01.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/130 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/816 Esas, 2022/1014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
Sanığın, suça kastı olmadığına ve suç vasfının olası kastla yaralama olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın, boşandığı eşi…ile katılanın birliktelik yaşadığı, olay günü sanık ile katılanın telefonda görüştükleri, katılan yeğeni Kader ile yolda ilerlerken sanık ile karşılaştıkları, sanığın sevk idaresi altındaki aracı katılanın üzerine sürdüğü ve altına alarak araçla üzerinden geçtiği kabul edilmiştir.
Sanık suç kastının olmadığını belirtmiş ise de, 20.02.2021 tarihli CD inceleme tutanağı ve görüntüler birlikte değerlendirildiğinde, sanık aracı katılanın üzerine doğru sürdüğü sırada katılanın araca doğru hamle yaptığı, tanık Kader’in de araca doğru bir şey atma gibi bir hareketinin olduğu, bu sırada katılanın

aracın altında sürüklendiği, sanık, katılanın zarar görmemesi için frene basmadığını beyan etmiş ise de, suç işleme kastı olmayan bireylerin bir canlıya çarptıklarında aracı durdurmaya çalışacağı, ancak sanığın tam aksine gaz basmaya devam ettiği, bu nedenle savunmasına itibar edilmediği belirtilmiştir.
Suç vasfı yönünden, sanık ile katılan arasında sanığın, eski eşi ile katılan arasında ilişki bulunması nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın eylemini icra ederken arabanın öldürmeye elverişli olması, araçla bir insanın üzerinden geçildiği takdirde öleceğinin öngörülebilir olması, sanığın sevk ve idaresi altındaki aracı doğrudan katılanın üzerine sürmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olduğu belirtilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Tanıklar…ve Kader’in beyanları dosyada mevcuttur.

4. 20.02.2021 tarihli CD inceleme tutanağı ve görüntü içeren CD dosyada mevcuttur.

5. Karabük Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.02.2021 tarihli raporunda; “Sağ ayak 4. Ve 5. Metatars proksimal kısımlarında fraktür, yaygın yumuşak doku travması lezyonlarına neden olan yaralanmasının;
a) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,
b) Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,
c) Vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında ve birden fazla kırık saptandığından; şahısta saptanan kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını Orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,
d) Yüz sınırları içerisinde cilt bütünlüğünü bozan travmatik lezyon tarif ve tespit edilmediğinden yüzde sabit iz tayinine mahal olmadığı,
e) Duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi hususunda değerlendirilebilmesi için olay tarihinden 6 ay sonra muayene olmak üzere Şubemize gönderilmesi gerektiği kanaatini bildirir rapordur.” belirtilmiştir.

6. Karabük Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.12.2021 tarihli raporunda; “Sağ ayak 4. Ve 5. Metatars proksimal kısımlarında fraktür, yaygın yumuşak doku travması lezyonlarına neden olan yaralanmasının;
Duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk tespit edilmediği kanaatini bildirir rapordur.” belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile uygulanması aleyhe istinaf olmadığından bozma nedeni yapılmadığı eleştiri dışında bir isabetlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Olaylar ve olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere, Mahkemece suç vasfına ve sanığın suç işleme kastının bulunduğuna dair belirlemelerinde ve buna göre yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/816 Esas, 2022/1014 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.01.2023 tarihinde karar verildi.