YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8298
KARAR NO : 2023/565
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Üstsoydan akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusularının esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/497 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Üstsoy’dan akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/608 Esas, 2022/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz istemi;
1. Sanığın atılı suçu işlemediğine,
2. Sanık hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,
3. Suç vasfının hatalı belirlendiğine,
4. Sanık hakkında kurulan hükümde gerekçenin yetersiz olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdurun, sanığın öz babası olduğu, olayın geçtiği evde mağdur, sanık ve sanığın annesi mağdurun ise eşi olan Nihal Koçak’ın birlikte ikamet ettikleri, olay günü akşam saatlerinde mağdurun ve sanığın aşamalarda belirttikleri şekilde sanığın evden ayrılarak ayrı yaşamak istemesi nedeniyle tartıştıkları, sonrasında sanığın, evden mağdura ait araçla ayrıldığı, yaklaşık bir saat sonra ele geçmeyen tabanca ile olay yerine döndüğü, araçtan inip giriş katında bulunan ikametlerinin önüne gelerek babası olan mağdura “Baba bir bakar mısın?” diye seslendiği, mağdurun pencereye çıktığı ve pencereden bel seviyesinden yukarısının sanık tarafından görüldüğü, isabet kaydedilmesi durumunda vücudun yaşamsal bölgeleri olan

karın, göğüs, baş ve boyun kısmını kapsar şekilde hedef gözeterek 5-6 metre mesafeden tabanca ile ateş etmeye başlayan sanığın, pantolonundan silah çektiğini görerek hemen eğilen mağdura atışlarını isabet ettiremediği ve olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

Sübut yönünden; sanığın, her ne kadar mağdur ile olay günü tartıştıklarını ancak mağdura ateş edenin kendisi olmadığına ilişkin savunmaları bulunmakta ise de; mağdurun olaydan bir kaç saat sonra olayın sıcağı ile alınan beyanlarındaki kesin anlatımları ile kendisine ateş edenin sanık olduğunu belirttiği, mağdurun öz oğlu olan sanığa iftira atarak haksız yere tutuklanmasına seyirci kalmasının beklenemeyeceği, mağdurun kovuşturma aşamasında oğlu olan sanığı ceza almaktan kurtarmaya yönelik olarak anlatımını değiştirdiği, sanığın, evlerine ateş açacak kadar kendisinin veya babasının husumetli olduğu bir kimseden söz etmediği, olaydan 11 gün sonra olayın gerçekleştiği ikametin bulunduğu mahallede yine mağdurun aracı ile görülmesi üzerine yakalandığı, sanık ile mağdurun olay günü tartışmasından ve sanığın evden çıkmasından kısa bir süre sonra bu olayın bir başkası tarafından sebepsiz olarak gerçekleştirilmesinin hayatın olağan akışıyla bağdaşmadığı, bu nedenle sanığın savunmaları ile mağdurun duruşmada değiştirerek oğlu olan sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımlarına itibar edilemeyeceği değerlendirilip sanığın üstsoydan akrabayı karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sonucuna varılarak mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

Vasıflandırma yönünden; olayda kullanılan tabancanın ele geçirilemediği ancak olay yeri inceleme raporundaki tespit ile mağdurun kolluk aşamasındaki giriş kattaki ikametin penceresine sanığın “Baba bir bakar mısın?” şeklinde seslenmesi üzerine çıktığında, sanık tarafından 5-6 metre mesafeden kendisine doğru birden fazla kez peş peşe ateş edildiği yönündeki anlatımlarının uyumlu olduğu, atışların pencere üzerine, pencerenin bulunduğu salonun açıldığı holün duvarlarına ve tavana isabet ettiği, binanın dış duvarlarına ya da etrafa isabet etmediği, buna göre atışların pencere içi hedef alınarak yapıldığının anlaşıldığı, mağdur pencereye çıktığında vücudunun belden yukarıdaki ölümcül bölgeleri olan baş, boyun, göğüs ve karın kısımlarının sanık karşısında açık hedef konumundayken sanığın mağduru hedef alarak birden fazla kez ateş etmiş olduğu, ölüm neticesini gerçekleştirmeye ateşli silahla doğrudan başladığı, mağdurun hemen eğilmesi üzerine isabet almadığı ve bu haliyle neticenin sanığın elinde olmayan nedenle gerçekleşmediği değerlendirilerek, sanığın eyleminin üstsoydan akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun kanuni unsurlarını taşıdığının tespitiyle buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

4. 14.11.2021 tarihli olay yeri inceleme raporunda;
“… salon kısmındaki PVC pencere sineklik ve cam üzerinden toplamda 4 duvarda 1 adet isabet izi, salon duvarında 3 adet mermi sekme izi, hol tavanı yüzeyinden 3 adet isabet izleri ve ikametin bahçesinden 1 fişek ve 4 boş kovan ile mermi gömleği parçaları tespit edildiği, olayda kullanılan silahın ele geçirilemediği “
Tespitlerine yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sübut Yönünden
Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de, mağdur ve sanığın olaydan bir saat kadar önce tartıştıkları, akabinde sanığın olay yerinden araç ile ayrıldığının tarafların ortak beyanlarından anlaşıldığı, ayrıca tüm dava dosyası kapsamı, mağdurun kollukta olaydan bir kaç saat sonra olayın sıcağıyla verdiği ilk beyanındaki kesin anlatımı ve Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen olay yeri inceleme raporu içeriği karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Eksik İnceleme Yönünden
Toplanan deliller, alınan beyanlar, dosya içeriği ve yapılan yargılama ile tüm dosya kapsamına göre kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suç Vasfı Yönünden
Sanık ile babası olan mağdurun ortak ikametlerinde tartıştıkları, sanığın bu tartışmanın ardından araçla oradan ayrılığı, bir saat kadar sonra tekrar ikamete gelerek mağdura seslenmesi üzerine mağdurun giriş kattaki ikametin penceresine çıkmasını sağladığı, 5-6 metre mesafeden tabanca ile birden fazla kez üst üste ateş ettiği, olay yeri inceleme raporunda belirtildiği üzere atışların pencere üzerine, pencerenin bulunduğu salonun açıldığı holün duvarlarına ve tavana isabet etmesinden, pencere içinin hedef alındığının ve mağdurun pencerede belden aşağısının görülmeyip, ölümcül bölgeleri olan baş, boyun, göğüs ile karın kısımlarının sanığın hedefi konumunda olduğunun anlaşılması karşısında, kullanılan elverişli silah, hedef alınan vücut bölgeleri, atış sayısı ve mesafeleri nazara alındığında sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile buna göre uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yetersiz Gerekçe Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/608 Esas, 2022/710 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.