YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8514
KARAR NO : 2023/733
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık … hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci
fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2012/355 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2012/355 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2016/4071 Esas, 2018/1922 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde yapılması ve duruşmaların açık yapılması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/417 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi
1. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına,
2. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına,
İlişkindir.
B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
2. Haksız tahrikin derecesine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Maktulün Gaziantep ilinde faaliyette olan Antepia inşaatının doğrama işini yapan taşeron firmanın işçilerinden biri olduğu, sanıklar … ve …’nin ise Antepia inşaatının elektrik işlerini yapan taşeron firmanın işçilerinden oldukları, olay tarihinde her iki tarafın da bahsi geçen inşaatta çalıştıkları ve olay mahalli olan inşaat yerinde oldukları, tüm tanık beyanları, sanık beyanları ve maktul yanında olan kişilerin beyanları ile sabit olduğu üzere elektrik işini yapan firmanın işçilerinin elektrik panosu
bağlayacakları odanın kapısının kilitli olduğunu görüp, ustaları sanık …’ye durumu ilettikleri, sanık …’nin … ile kapının kilitli olmasına dayalı olarak tartıştıkları, sanık …’in, maktul tarafında olan … ve diğer mağdurların beyanlarından da anlaşılacağı üzere …’a yumruk ile vurduğu, akabinde çıkan tartışmanın olay yerine gelen diğer kişilerin ayırması üzerine sonlandığı, …’ın revire götürüldüğü, bundan sonra …’ın yaralandığını ve tartışmayı duyan maktul … ile …’in duruma sinirlendikleri, hatta maktul …’un kamera görüntülerinden ve tanık ifadelerinden anlaşılacağı üzere sinirlerine hakim olamayıp inşaatın belli yerlerine girip bir şeyler aradığı, ancak bulamadığı, diğer kişilerce sakinleştirilmeye çalışıldığı, akabinde İskender ve maktul … başta olmak üzere sanıkların bulundukları koğuşa doğru gittikleri, sanıklar ile koğuş civarında karşılaştıkları, sanık …’in elinde bıçak ile maktul ve yanındakilerin üzerine yürüdüğü, korkup kaçmaya başladıkları, kaçarlar iken maktul …’un yere düştüğü, sanık …’in yere düşen maktul …’un göğüs bölgesine öldürmeye elverişli şekilde bıçak ile bir kez vurduğu, bunu gören İskender’in sanık …’i yakalamaya çalışması üzerine sanık …’in elindeki bıçakla bu defa İskender’in sol koluna vurduğu anlaşılmıştır.
2. 30.06.2012 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, “Kişinin maruz kaldığı delici kesici alet yaralanması sonucu oluşan sağ hemotoraks, kalp tamponantı, hipovolemi sonucu ölümün meydana geldiği “
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden
1. Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanmaması Talebi Yönünden
Maktulden sanığa yönelen haksız hareketler göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Takdiri indirim Hükümlerinin Uygulanmaması Talebi Yönünden
Yargılama aşamasındaki olumlu davranışları dikkate alınan sanık hakkında takdiri indirim nedenlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Meşru Savunma Yönünden
Maktulde saldırıya veya öldürmeye elverişli bir aracın bulunmaması ve sanığın elinde bulundurduğu bıçakla maktulün saldırısına karşı orantısız bir şekilde birden fazla kez ve öldürücü bölgeleri hedefleyerek saldırıda bulunması karşısında, yasal koşullarının oluşmaması nedeniyle, mahkemenin yasal savunma hükümlerinin uygulanmamasına yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Haksız Tahrikin Derecesi Yönünden
Maktulden sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari düzeyde haksız
tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/417 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.