YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8596
KARAR NO : 2023/538
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin, 25.11.2013 tarihli ve 2013/806 Esas, 2013/828 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında dosyada mevcut raporlara göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.
2. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/103 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/152 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2019/2277 Esas, 2021/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,
2. Suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümleri uygulanırken fazla ceza tayin edildiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü aynı iş yerinde çalıştıkları için arkadaş olan katılan … ile …’nın öğle paydosunda gezmeye çıktıkları, ancak …’nın abisi suça sürüklenen çocuk …’ın arkadaşı …Murat ile birlikte mağdur ve …’nın yanına geldiği, mağdurun üzerine bıçakla, yumrukla saldırdıkları, katılan …’i vücudunun farklı bölgelerine yedi bıçak darbesi vurarak yaraladıkları anlaşılmıştır.
2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. Katılan …, tanıkların beyanları dosyada bulunmaktadır.
4. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 19.11.2014 tarihli raporuna göre mağdurun yaralanmasının;
“1) Kişide sol skapula altında 1 (bir) adet, sırt sol medialde 1 (bir) adet, sırt sağ yanda 2 (iki) adet, frontal bölgede 1 (bir) adet, burunda 1 (bir) adet, sağ dizde 1 (bir) adet olmak üzere toplam 7 (yedi) adet jkesici delici alet yaralanması tanımlandığı,
2) Sol skapula altında toraks boşluğuna geçerek sol hemopnömotoraksa neden olan kesici delici alet yaralanmasının hayatî tehlikeye neden olduğu,
3) Bir büyük damar, iç organ lezyonu tarif edilmediği cihetle her birinin ayrı ayrı kişinin yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olmadığı,”
Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmamış ise de;
a) Mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören anılan hüküm uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken hiç isabet kaydedilmeyen olaylarda uygulama olanağı olacak şekilde alt sınırdan ceza verilmesi,
b) Mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrikin ulaştığı boyut nazara alındığında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indiriminin alt sınırın makul oranda aşılarak takdiri gerekirken yazılı azami oranda aşılarak sanığa eksik ceza verilmesi,
Usul ve yasaya uygun düşmediğinden ilk derece mahkemesi hükmünün bu yönüyle kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyeti yoluna gidilmiş, katılandaki yaralanmanın mahiyeti gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca makul oranda indirim yapılmış, ayrıca katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrikin derecesi nazara alındığında (1/2) oranında indirim yapılmasının tahrikin derecesine uygun düşeceği şeklinde karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Eksik İnceleme
Katılan …’in, suça sürüklenen çocuğun kız kardeşi olan …’yı takip ettiği, evlenmek istediğini söylediği, …’nın ise katılanın teklifini kabul etmediği ancak katılanın ısrarcı olduğu ve takip ve tacizini sürdürdüğü, bu durumdan haberdar edilen suça sürüklenen çocuğun olay günü yanında arkadaşları da olduğu halde katılanı sopalarla dövdüğü, katılanın vücudunun öldürücü bölgelerine defalarca bıçakla vurarak yaraladığı, olay yerinde suça sürüklenen çocuk, … ve …dışında birinin bulunduğuna dair somut delil bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Teşebbüs
Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde katılanın, Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen adlî tıp raporunda tarif edilen şekillerde yaralandığı belirtilmekle, teşebbüs aşamasında kalan eylemi için 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle teşebbüs indiriminin 12 yıl olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2019/2277 Esas, 2021/614 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.