Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/8770 E. 2023/3913 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8770
KARAR NO : 2023/3913
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2013/299 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2013/299 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarihli ve 2019/3186 Esas, 2019/4184 Karar sayılı kararı ile şahsi ağırlaştırıcı nedenin eyleme yardım eden olarak katılan sanık … hakkında uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/378 Esas, 2020/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, suçun niteliğine, eksik kovuşturmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 27.06.2012 gününde maktul … ve annesi …’nin çarşıdan alışveriş yaptıktan sonra evlerine doğru yürüdükleri sırada temyiz dışı sanık … ve kardeşleri diğer sanık … ve sanık …’ın ile birlikte karşılarına çıktıkları, …’in belinden tabancasını çıkardığı, maktuller … ve …’ye doğru ateş ettiği, maktul …’nın olay yerinde hayatını kaybettiği, maktul …’nin ise yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı ve bir süre tedavi gördükten sonra 07.07.2012 tarihinde hayatını kaybettiği, … ve …’ın olay sırasında …’in yanında bulunarak suç işleme kararını kuvvetlendirdikleri yine …’in silahını çıkarması üzerine sanık …’ın; “Sık, sık!” demek suretiyle …’in suç işleme kararını teşvik ve kuvvetlendirmek sureti ile suçun işlenmesine yardım ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Maktul …’ya ait 27.06.2012 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; “Kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmalarına bağlı kot kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmalarından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu,” bildirilmiştir.

5. 03.07.2012 tarihli yakalama tutanağı, maktul … ‘na ait 27.06.2012 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, iletişim tespit tutanakları, olayla ilgili tutanakları, 03.07.2012 tarihli ekspertiz raporu,

06.07.2012 tarihli ait ekspertiz raporu, 29.06.2012 tarihli ekspertiz raporu, 19.07.2012 tarihli ekspertiz raporu, 05.05.2014 tarihli bilirkişi raporu, 20.02.2013 tarihli İstanbul Adlî Tıp Kurumu raporu, 16.03.2015 havale tarihli HTS bilirkişi raporu, emanet eşya makbuzları, 29.06.2015 tarihli bilirkişi raporu, 05.01.2015 tarihli HTS bilirkişi raporu, 30.07.2013 havale tarihli … 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/288 Esas sayılı dava dosyası, sanığın nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
… 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/378 Esas, 2020/368 Karar sayılı kararında, bozma ilâmına uyularak yapılan;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık … aşamalarda olay yerinde bulunmadığını çalıştığını ileri sürmüş ise de, çalıştığını beyan ettiği iş yerinden olay tarihinde iş yerinde olup olmadığına dair yazılan müzekkereye iş yerinin cevabi yazısında sanığın olay tarihinde izinli olduğu yönünde cevap geldiği, sanığın alınan HTS raporlarının incelenmesinde olay tarihinde …’de olmadığı …’da olduğunu doğruladığı, olay tarih ve saatinde olay yerine yakın yerde olduğu ve olay saatinde olay yerinde bulunma imkanlarının bulunduğu, olay sonrası usule uygun yapılan iletişim tespitinde 30.06.2012 ve 30.07.2012 tarihli tutanaklardan anlaşılacağı üzere sanığın olay yerinde olmadığına dair şahit bulmaya çalıştığı, maktul …’nin ölmeden önce alınan beyanında …’in kardeşlerinin olay yerinde bulunarak ona sık sık şeklinde bağırdıkları, değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/378 Esas, 2020/368 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.