YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8847
KARAR NO : 2023/1795
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Hükümlerin sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın savunmasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğ edilememesi üzerine yeni adresinin tespiti için gerekli araştırma yapılmadan ve daha öncesinde tebligat yapılmamış olan aynı adrese Tebligat Kanun’u 35 inci maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştiği dikkate alınarak, kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla temyiz başvurusunun öğrenme üzerine yasal süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2010 tarihli ve 2003/149 Esas, 2010/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Kasten yaralama suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanun’un 456 ncı maddesi ikinci fıkrası, 457 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. 6136 sayılı Kanun ‘una aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi birinci fıkrası, 765 sayılı Türk Ceza Kanun’un 59 uncu maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve zamanaşımı hükümleri bakımından daha lehe hükümler içeren 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın inceleme konusu suçu işlediği 25.04.2003 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2010 tarihli ve 2003/149 Esas, 2010/265 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.