Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/8854 E. 2023/3684 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8854
KARAR NO : 2023/3684
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık … müdafii Av. …’in katılan sıfatıyla diğer sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair karara yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak mahallinde itiraz incelemesi yapılması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin, 08.02.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı yasal süresinden sonra 15.04.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu Mahkemede anılan temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği, ret kararının kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/155 Esas, 2019/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2…. Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/3332 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının yaralama olup hatalı belirlendiğine, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanık …’in Sarıçam ilçesinde akşam saatlerinde pazar yeri yakınında arkadaşı tanık … ile birlikte oldukları esnada katılan …, temyiz dışı … ve …’in aynı yere geldiği, … ile
… arasında başlayan münakaşanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılan …’nın sanığın kafasına demir çubuk ile vurmasına karşılık sanığın da üzerinde bulunan bıçakla katılanı 7 ayrı yerinden adli rapor bulgularına göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralamanın ağırlığı gözetilerek kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü tesis edildiği, sanığın eylemini katılan …’nın demir çubukla vurmasından ve …’in de kendisine saldırmasının etkisiyle gerçekleştirdiğinden haksız tahrik hükümlerinin tatbikine karar verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık Müdafiilerinin Hatalı Kabul ve Delil Değerlendirmesine, Öldürme Kastının Bulunmadığına, Suç Vasfının Yaralama Olup Hatalı Belirlendiğine, Meşru Savunmanın Varlığına, Haksız Tahrikin
Derecesine, Ceza Miktarına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiği, suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, saptanmıştır.
Hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 … maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma, yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmektedir. Sanık somut olayda kendisi veya üçüncü kişiler lehine meşru müdafaa hâlinde hareket ettiği yönünde savunma geliştirmiş ise de dosyada mevcut bulunan ve yukarıda izah edilen delil durumuna göre, katılanı hayati olmayan bölgelerinden yaralamak suretiyle etkisiz hâle getirmek imkânı da olduğu hâlde, katılandan kaynaklı haksız saldırıyı o andaki hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı olmayacak biçimde bertaraf eden sanık yönünden meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/3332 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.