Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/8884 E. 2023/3130 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8884
KARAR NO : 2023/3130
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/189 Esas, 2018/268 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d ve f) bentleri, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü madde ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarihli ve 2019/20 Esas, 2019/136 Karar sayılı ilamı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d ve f) bentleri, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü madde ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/348 Esas, 2020/2711 Karar sayılı ilamı ile hükmün “teşebbüsün derecesi” yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/2080 Esas, 2021/8 Karar sayılı ilamı ile bozmaya uyularak sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d ve f) bentleri, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü madde ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebebi sanık hakkında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan …’nın resmi nikahlı eş oldukları, olay tarihinden yaklaşık bir ay önce katılan ile sanığın aralarında sorunlar bulunması nedeniyle sanığın uzaklaştırma cezası aldığı, …’nın ailesinin yanında kalmaya başladığı ve eşine boşanma davası açtığı, olay tarihi olan 28.02.2018 günü katılan …’nın eşyalarını toplamak için evine gittiği, bu sırada eşi …’ın eve geldiği, …’nın babası olan katılan … ile sanığın bir süre konuştukları, …’ın sanık …’a “bu eşyaları götüreceğiz, ne zaman düzelirsen o zaman birleştireceğiz” şeklinde sözler söylediği, sanık …’ın ise “ben düzgün bir insanım ayrıca çocuğum engelli ve eşim 3 aylık hamile dediniz, ben 80 gündür eve yaklaşamıyorum bu ne demek oluyor” şeklinde sözler söylediği, daha sonra orada bulunan sanığın ailesinin araya girerek tarafları ayırdıkları, sanığın olay yerinden uzaklaştığı, aradan bir müddet zaman geçtikten sonra sanığın kendisine ait olan pompalı tüfek ile olay yerine geldiği ve tüfeği katılan …’a doğrultarak tetiğe bastığı, ancak tüfeğin ateş almadığı, bu sırada katılan …’nın babasının önüne geçerek eşine hitaben “sen ne yapıyorsun” dediği, sanık …’ın eşine tüfeği doğrultarak iki kez tetiğe bastığı, bu kez tüfeğin ateş aldığı ve katılan …’nın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi hastanesinin 08.05.2018 tarihli raporunda, …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayatını tehlikeye sokacak hayat fonksiyonlarına müştereken ağır (6.) derecede etkili kemik kırığı oluşturacak, duyulardan veya organlardan birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin sanık hakkında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine yönelen temyiz sebebi yönünden;
“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/2080 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.