YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8973
KARAR NO : 2023/1651
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/320 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/9097 Esas, 2020/14373 Karar sayılı kararı ile özetle; dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/547 Esas, 2021/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; beraati gerektiğine, eşinin şikayetçi olmadığının dikkate alınmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun suç tarihinde resmî nikâhlı evli oldukları, olaydan iki gün önce maddi konular yüzünden tartışmaları sebebiyle sanığın iş yerinde kaldığı, olay günü de mağdurun iş yerine gidip mağdurla konuşmak istediği ve mağduru aracına davet ettiği, mağdurun servis ile gideceğini, kendisi ile gelmeyeceğini söylemesi üzerine sanığın aracına bindiği ve bu esnada servise doğru yürümekte olan mağdura aracının ön sağ tampon kısmı ile vurarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren Manisa Devlet Hastanesinin, 16.10.2015 tarihli adli raporu, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam örneği ve kesinleşme şerhi, … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli cevabi yazısı ve ekleri, sanık ile mağdurun suç tarihinde resmî nikâhlı evli olduklarını gösterir nüfus kayıt örneği ve sanığın adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın; beraati gerektiğine, eşinin şikayetçi olmadığının dikkate alınmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tanık H.M.Ü’nün beyanları ve mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen adlî rapor uyarınca eylemin sanık tarafından

gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi suçlardan olmaması nedeniyle mağdurun şikayetten vazgeçmesinin sanık hakkında kurulan hükme bir etkisinin bulunmadığı, sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek mağdurdan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediği ve yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51 inci maddeleri hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/547 Esas, 2021/437 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.