YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8978
KARAR NO : 2023/5074
KARAR TARİHİ : 13.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 12.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/357 Esas, 2016/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci
fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b.Katılana yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 … maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep 12.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/357 Esas, 2016/161 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/14962 Esas ve 2020/18543 Karar sayılı kararı ile; hakaret suçuna ilişkin daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı 129 uncu maddesindeki özel tahrik hükmünün uygulanması gerektiği, kabule göre de asgari oranda haksız tahrik indirim yapılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 12.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/79 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılana yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 … maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.09.2022 tarihli ve 2021/150011 sayılı, kasten yaralama suçu yönünden temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması, hakaret suçu yönünden hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın suç tarihinde aralarında geçmişe dayalı husumet bulunan katılan ile bir mahallede karşılaştıkları, sanığın katılana hitaben “sana buraları yasakladım, bu caddeye gelme demedim mi, a.. koyduğum çocuğu” diyerek hakarette bulunduğu, daha sonra aralarında tartışma çıktığı, sanığın tartışma sırasında yumruk ile katılana vurduğu, daha sonra bıçak ile katılanın göğsünden bıçaklayarak yaraladığı,
katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit tıbbi müdahale ile iyileşecek
ölçüde hafif nitelikte olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporu, tutanaklar ve adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Tebliğname yönünden;
Sanık hakkında mağdura yönelik olarak 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kasten yaralama ve 125 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaret suçlarından kamu davaları açıldığı, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması nedeniyle uzlaştırmanın mümkün olmadığı, bu nedenle hakaret suçunun da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki hakaret suçuna ilişkin hükmün bozulması düşüncesine iştirak olunmamıştır.
2. Sanığın temyiz istemi yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın mağdura hakaret ettiği ve mağduru yaraladığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, kanıtlanan eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep 12.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/79 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.07.2023 tarihinde karar verildi.