YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9083
KARAR NO : 2023/669
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerininn süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2012 tarihli ve 2010/28 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 63 üncü maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 05.04.2012 tarihinde kesinleştiği,
2. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği, bu suça ilişkin olarak Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/21 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 52 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 2000 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu kararın 01.03.2016 tarihinde kesinleştiği,
3. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrası gereği sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 63 üncü maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, hükümde hesap hatası yapılarak fazla ceza verildiğine ilişkindir.
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay tarihinde daha önceden tanıdığı müşteki ile karşılaşıp bir gün önce yaşanan başka bir tartışmadan bahisle “sen benim yeğenimi dövmüşsün gel konuşalım” dediği, bu konuda çıkan tartışmada sanığın müştekiye elindeki sert cisimle vurup basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
Müşteki hakkında Gölpazarı İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 21.04.2010 tarihli raporda üst dudakta 3 cm. dikey yarık ve sol üst sırt bölgesinde kızarıklık mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğuna dair rapor dosya arasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda yazılı hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
a. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile belirlenen 4 ay hapis cezasının, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında arttırıldığı sırada cezanın 6 ay hapis cezası yerine 8 ay hapis cezası olarak hesaplanması ile fazla ceza tayini,
b. 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi gereği mahsubun infaz aşamasında yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın gözaltında geçirdiği 1 günlük sürenin bulunan cezadan mahsubuna karar verilerek hatalı hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2.a. ve 2.b.) numaralı bentlerde açıklanan nedenle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında;
1. Cezanın hesaplanmasına dair kısımda 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulandığı bölümden 8 ay hapis cezası ibaresinin çıkartılarak yerine 6 ay hapis cezası ibaresinin, devamında 62 ncı madde gereği (1/6) indirim yapılması ile cezanın 6 ay 20 gün hapis cezası olarak bulunmasına dair kısımdan 6 ay 20 gün hapis cezası ibaresinin çıkartılması yerine 5 ay hapis cezası ibaresinin eklenmesi,
2. Mahsuba ilişkin kısımda yer alan sanığın gözaltında geçirdiği 1 günün cezasından mahsubu ile cezasının 6 ay 19 gün hapis cezasına indirilmesine cümlesinin hükümden çıkartılması ile yerine sanığın gözaltında geçirdiği 1 günlük sürenin 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği cezasından mahsubuna, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesine cümlesinin eklenmesine, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.