YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9227
KARAR NO : 2023/1397
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/137 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/137 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2021/831 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararı ile katılan hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi ve 87 nci maddelerinin tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun alınmasının gerektiği, basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü 22.04.2015 tarihinde gece saat 01:00 sıralarında sanık … ve …’in mahallesinde ikamet eden katılan …’nin evinin camına vurarak katılana seslendikleri, sanık …’un sesler üzerine cama çıkan katılana hitaben; “Dışarı çık seninle görüşmemiz lazım.” dediği, katılanın dışarı çıkarak evinin ön tarafına getirdikleri ve araca bindirmek istedikleri, bunu kabul etmeyen katılana hitaben sanığın; “Senin…. sinkaf ederim ulan!” dediği ve tokat attığı yine sanık …’un katılanın ağzına vurduğu, düzenlenen adlî tıp raporunda basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılan ve tanıkların oluşa uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 20.05.2016 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sübuta ilişkin temyiz sebebi ile yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezanın 6 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.