YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9286
KARAR NO : 2023/2223
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay bozması üzerine verdiği 17.12.2019 tarihli ve 2019/145 Esas, 2019/824 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3360 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
2. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık … müdafii ve sanık … tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/2125 Esas, 2020/16557 Karar sayılı kararı ile, “dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/720 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3360 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.09.2022 tarihli ve 2021/27183 sayılı, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz sebepleri, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıkların kardeş oldukları, olay günü sabah saatlerinde bir meseleden dolayı aralarında tartışma çıktığı, sanık …’in elinde bulunan bıçağı …’e savurduğu ve elinden yaraladığı, aynı gün akşam tekrar tartışmaya başladıkları, sanık …’in kemer ile …’e vurduğu, …’in de yumruk ve aynı kemer ile …’e vurduğu, sanıkların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
Yerel Mahkemece Yargıtay incelemesinden geçen ilk hükümlerin 02.06.2015 tarihinde kuruldukları, bu nedenle incelenmeye konu hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 1412 sayılı Kanun’un temyiz yolu hükümlerine tabi oldukları, 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesi de dâhil olmak üzere temyiz yoluna ilişkin hükümlerinin inceleme konusu dava dosyası açısından uygulama alanının bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
B. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecinde ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/720 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.