Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/9319 E. 2023/217 K. 01.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9319
KARAR NO : 2023/217
KARAR TARİHİ : 01.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/90 Esas, 2021/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/743 Esas, 2022/1408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri
1. Haksız tahrikin derecesine,
2. Meşru savunma hükümlerin uygulanması gerektiğine,
3. Suç vasfına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Maktul ile sanığın kardeş oldukları, olay tarihinde maktul, maktulün karısı olan katılan …, sanık … ve anne-babaları olan İsmail ve Mükerrem ile birlikte aynı evde farklı odalarda yaşadıkları, olaydan önceki gün sanık ve maktulün arasında ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmayan bir tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın iddiasına göre maktulün sanığa hitaben “Bu yaşına gelmişsin evlenememişsin, iktidarsızsın.” dediği, maktulün katılan …’ye anlattığına göre sanığın da maktule

“senin çocukların benden” dediği, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve olayın Jandarmaya intikal ettiği, (bu olayla ilgili Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/208 Esas sayılı dosyasında sanık … hakkında silahla kardeşe karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilip hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı görülmüştür.) sanık jandarmada olayla ilgili ifade verirken maktulün eve geldiği ve eline aldığı tahta ile sanığın kapısını ve camını kırdığı, katılan … ve İsmail’in maktulü sakinleştirmede zorluk yaşaması üzerine maktulü sakinleştirmesi amacıyla Jandarma görevlilerinden yardım istedikleri, Jandarma görevlilerince maktulün sakinleştirilmek amacıyla götürüldüğü, sabaha karşı farklı aralıklarla maktul ile sanığın ayrı ayrı ikamete geldikleri, maktulün katılan … ile odasına çekildiği, sanığın odasının kapısı ve camının kırık olduğunu görmesi üzerine katılan … ve diğer kişilerin beyanına göre “Bu kapının bacanın hali ne böyle kellesini kesip meydana atacağım onun!” şekilinde bağırmaya başladığı, saat 05:30 civarında maktulün odasının kapısına geldiği ve aralarında sözlü olarak tartışma başladığı, kendi hakkında söylenen sözlerden rahatsızlık duyan katılan …’nin kapıyı açtığı, kapının açılması üzerine sanığın katılan …’yi ittirerek elinde bulunan ve Afyonkarahisar Adlî Emanetinin 2020/2918 sırasına kayıtlı 5237 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile maktule saldırdığı, ancak ilk saldırı esnasında yaralanmadığı, olay yerine gelen İsmail’in iki oğlunu ayırmaya çalıştığı esnada sanığın elindeki bıçak ile katılan …’yi sol kaburga kısmından yüzeysel çizik oluşturacak ve basit tibbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, sanığın yine elindeki bıçağı maktulün kalp bölgesine sapladığı, ayrıca katılan …’ye yumruk attığı, sonrasında maktulün 112 ekiplerince hastaneye kaldırıldığı ve ağır yaralanan maktulün bu yaralanmaya bağlı olarak hayatını kaybettiği, sanığın bu şekilde kardeşi olan maktulü öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kendisini savunmak amacıyla işlediğini kabul etmiştir.

3. “21.05.2019 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, kişinin ölümünün kesici-delici alet yaralanmasına bağlı kalp ve büyük damar kesisi sonucu gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından haksız tahrikin sebebine ilişen eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi
1. Haksız Tahrik Yönünden
Maktul ile sanık arasında önce kimin başlattığı belli olmayan ve devamında maktulün sanığın odasının kapısını ve camını kırması şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik nedeniyle verilen temel cezadan indirim yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri
1. Haksız Tahrik Yönünden
Maktul ile sanık arasında önce kimin başlattığı belli olmayan ve devamında maktulün sanığın odasının kapısını ve camını kırması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Meşru Savunma Yönünden
Mahkemenin “Sanığın katılan … ve tanık İsmail tarafından doğrulanmayan, maktul ve eşi katılan …’nin odasına gelerek kendisine saldırdığına” ilişen savunmasına itibar edilmeyerek yasal savunma hükümlerinin uygulanmamasına yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suç Vasfı Yönünden
Maktulde meydana gelen yaralanmaların yeri, nitelikleri ve nicelikleri dikkate alındığında sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/743 Esas, 2022/1408 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.