YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9401
KARAR NO : 2023/31
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 23.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.
Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası (a) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/2185 Esas, 2022/2339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm fıkrasına; “Kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı için hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1 maddesi uyarınca takdir edilen 5.100 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Bakanlığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragrafta yer alan; “7 yıl 21 ay ” ibaresinin “8 yıl 9 ay ” olarak değiştirilmesi ve mağdurun duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanması nedeniyle cezada (2) kat artırım yapılan hüküm fıkrasında yer alan; ” 5237 sayılı TCK’nın 87/2-b son 2. cümlesi gereğince sanığa verilen cezadan 2 kat artırım yapılarak” ibaresinde bulunan “2. cümlesi” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına ve Katılan Kurum lehine vekâlet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü sanığın, eşi olan mağdurla, hasta olan çocuklarına ilaç verme meselesinden tartıştığı, mağdurun yüzüne tokat attığı, saçını çektiği ve karın boşluğuna tekme atarak basit tıbbî müdahale ile
giderilemez nitelikte, yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde, vücutta orta (2) derecede kemik kırığı oluşturacak ve dalağın alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Bozkaya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 26.04.2022 tarihli raporuna göre; “Mağdurun sol 10. Kot posterior kesimde deplase orta (2) derecede fraktürü, dalakta laserasyona ve splenektomi yapılmasına neden olan yaralanmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu , basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu” görüşünü içerir. Adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.
3. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.
4. Sanık ile mağdurun aşamalardaki beyanlarının uyumlu olduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 23.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği dava dosyasının, sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri
1. Eksik Ceza Tayini
Sanığın ikrara dayalı savunması ile uyumlu Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinin (2) numaralı paragrafında ayrıntılarına yer verilen adlî muayene raporu karşısında yaralamanın kapsamı, sanığın tek bir eylemi ile aynı suçun birden fazla nitelikli hâlin gerçekleştirmesi karşısında kastının yoğunluğu ile suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak alt sınırdan yeterli derecede ayrıldığı dikkate alındığında sanık hakkında takdir edilen temel cezada isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Vekalet ücreti yönünden
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/2185 Esas, 2022/2339 Karar sayılı kararıyla katılan Kurum lehine vekâlet ücreti takdir edildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Kurum Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (B) bendinde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/2185 Esas, 2022/2339 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.