YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9846
KARAR NO : 2023/1619
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskil Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/149 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararı

ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/149 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2020/11931 Esas, 2020/16184 Karar sayılı kararıyla;
”Basit yargılama usulünün tartışılması..”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/265 Esas, 2021/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Eşi olan mağdurun televizyon kanalını değiştirmesine sinirlenen sanığın eliyle darp ettiği mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Eskil Devlet Hastanesince tanzim olunan olay tarihli raporda, ”Sol dirsekte deri sıyrılması ve kızarıklık, baş arka tarafında … mevcut olup basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki beyanlarını destekleyen adli muayene raporunun içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/265 Esas, 2021/337 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.