Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/9868 E. 2023/1672 K. 05.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9868
KARAR NO : 2023/1672
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/217 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/10024 Esas, 2019/4455 Karar sayılı ilâmıyla özetle;
“a) Orta (2.) derecede kemik kırığı için (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
b) 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin doğru şekilde değerlendirilmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Olay günü trafikte yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın yumrukla mağdura saldırarak, burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, kavganın diğer tarafları, mağdur ve tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Samandağ Devlet Hastanesinin 17.04.2014 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mükerrir olan sanık hakkında, hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafiinin; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin doğru şekilde değerlendirilmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî raporu ve tanık anlatımları ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı, engel sabıkası da bulunan sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmaması yönünden Mahkemece yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe gösterildiği, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/490 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.