YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9941
KARAR NO : 2023/753
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 3. Asliye Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/684 Esas, 2016/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve birer aylık taksitler halinde 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.
2. Manavgat 3. Asliye Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/684 Esas, 2016/522 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/17564 Esas, 2021/1704 Karar sayılı ilâmıyla;
1) …dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) …hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/307 Esas, 2021/932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve birer aylık taksitler halinde 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri
1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
2. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
3. Vesaire,
4. İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde oğlu olan mağduru kreşten alarak götürdüğü hastanede mağdurun huzursuzluk çıkarması üzerine mağdura tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı inkâr etmiştir.
3. Mağdur hakkında düzenlenen Manavgat Devlet Hastanesinin 20.10.2015 tarihli raporunda, “sağ yanakta kızarıklığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu” belirtilmiştir.
4. Kolluk güçleri tarafından düzenlenen 20.01.2015 tarihli telefon inceleme tutanağında, “…çocuk benim elimi ısırıp bana tekme tokat vururuken ne yapayım … ben babasıyım yeri geldi mi sertlik de göstermesini bilmelisin… ” şeklindeki sanık tarafından gönderildiği belirtilen mesaj dava dosyasında mevcuttur.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sübuta ve Eksik İncelemeye Yönelen Temyiz İstemi Yönünden
Sanık aşmalarda üzerine atılı suçlamayı inkâr etmişse de, mağdurun annesinin beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu ve telefon inceleme tutanağı karşısında, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/307 Esas, 2021/932 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.