YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9989
KARAR NO : 2023/2176
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b), (d) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.740 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/12131 Esas, 2020/16798 Karar sayılı kararıyla;
”a)Basit yargılama usulünün değerlendirilmesi,
b)Ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/147 Esas, 2021/581 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b), (d) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.740 T.L. Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastıyla hareket edilmediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Gazi İlkokulunda İngilizce öğretmeni olarak görev yapan sanığın tahtadaki yazıları silen 5. sınıf öğrencisi mağdurun kafasına araba anahtarı ile vurmak suretiyle basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Fethiye Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan 30.09.2014 tarihli raporda, ”..frontal bölgede yumuşak doku şişliği mevcut olup basit tıbbî müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitine yer verilmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, sanığın araba anahtarı ile kafasına vurduğunu belirtmesi, beyanlarını destekleyen tanık D.C.’nin ifade tutanağı, mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporunun içeriği, sanığın ikrara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/147 Esas, 2021/581 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.